ม่เชิญเขาก็ถือว่าเสียมารยาทเช่นเดียวกัน แต่ท่านทราบดีว่าวันนี้เขามาทำไม มา เจ้าพูดเองก็แล้วกัน”
ลู่กั๋วกงกล่าวจบประโยคนี้ก็เปิดทางให้จิ๋งซางเดินเข้ามา
เมื่อหลายปีก่อน จิ๋งจิ่วปรากฎตัวอย่างยิ่งใหญ่ขึ้นบนโลก ด้วยการประจบสอพลอและจัดการของคนบางคน เรือนตระกูลจิ๋งได้ทำการซ่อมแซมขยายตัวเรือนออกไป จนเชื่อมต่อเข้ากับตัวเรือนของลู่กั๋วกงและอัครมหาเสนาบดี
ในเวลานั้นจิ๋งหลีก็ได้รู้จักกับเฉินซือตรงกำแพงสวน ตอนนั้นพวกเขายังเป็นเพียงเด็กน้อย
เหล่าแขกที่อยู่ภายในงานอาจจะ ไม่ทราบถึงเรื่องราวเหล่านี้ แต่มีหรือที่พวกเขาทั้งสามครอบครัวจะไม่รู้
อัครมหาเสนาบดีเฉินจ้องมองดวงตาของจิ๋งซาง กล่าวว่า “ท่านจิ๋ง หรือท่านคิดจะบีบบังคับข้าจริงๆ?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ภายในงานพลันเงียบสงัด
มีแขกคนหนึ่งตกใจเป็นอย่างมาก กล่าวถามเสียงเบาว่า “นั่นมันท่านจิ๋งจากวัดไท่ฉางมิใช่หรือ? เหตุใดท่านอัครมหาเสนาบดีถึง…”
สายตาดูถูกจำนวนนับไม่ถ้วนต่างมองไปที่เขา
มีขุนนางคนหนึ่งแค่นหัวเราะกล่าวขึ้นมาว่า “หรือท่านไม่รู้ว่าน้องชายของท่านจิ๋งเป็นใคร? ที่ตระกูลจิ๋งสามารถเป็นเพื่อนบ้านกับเรือนอัครมหาเสนาบดีและเรือนกั๋วกงได้ ท่านไม่รู้สึกสงสัยบ้างหรือว่าเป็นเพราะเหตุ
