สายลมในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ นำพาเอาไอหมอกเข้ามาในเรือนที่พักบนเขา
บนภูเขาที่อยู่ไกลออกไปมีเสียงโห่ร้องยินดี ดูแลแล้วเชวี่ยเหนียงคงจะชนะอีกครั้ง
เมื่อเทียบกับความคึกคักของที่อื่นแล้ว ความเงียบของที่นี่ทำให้รู้สึกกดดัน
จัวหรูซุ่ยคิดในใจว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า อย่ามองข้า
ในขณะที่กำลังคิดถึงประโยคนี้ ซีอี้อวิ๋นได้หมุนตัวมามองเขาพลางกล่าวถามว่า “ความจริงข้าไม่เข้าใจว่านี่เป็นความคิดของยอดเขาเสินม่อหรือว่าเป็นความคิดของชิงซานกันแน่?”
จัวหรูซุ่ยเงยหน้าขึ้นมามองดูกู้ชิง คิดในใจว่าเจ้าเรียกข้ามาเพราะเหตุนี้อย่างนั้นหรือ?
จากนั้นเขาก็คิดถึงความสัมพันธ์ของอาจารย์แหละจิ๋งจิ่วขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง หนังตาห้อยตกลง กล่าวด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ว่า “แล้วมันต่างกันอย่างไรล่ะ?”
ซีอี้อวิ๋นกล่าวว่า “อย่างนั้นข้าคงต้องขอส่งแขก”
การให้ลูกของปีศาจจิ้งจอกมาเป็นฮ่องเต้ สำหรับเหล่าบัณฑิตของเรือนอี้เหมาแล้ว นี่เป็นเรื่องที่ไม่สามารถพูดคุยตกลงกันได้
“พวกเราถือเป็นศิษย์รุ่นหลัง ไหนเลยจะมีสิทธิ์พูดคุยเรื่องเหล่านี้ เพียงแค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น เพียงแต่ว่า…”
กู้ชิงยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “ไม่ทราบว่าท่านซีพอจะช่วยแนะนำให้ข้าพบท่านอั
