ครมหาเสนาบดีได้หรือไม่?”
“ข้าไม่เคยพบศิษย์พี่เฉินมาก่อน”
ซีอี้อวิ๋นสีหน้าเย็นชาเล็กน้อย กล่าวว่า “ก่อนที่จะเข้าไปเป็นขุนนางในราชสำนัก ศิษย์ของเรือนอี้เหมาจะไม่มีทางเข้าไปข้องเกี่ยวกับงานราชการเด็ดขาด”
ท่านอัครมหาเสนาบดีเฉินคนปัจจุบันเคยเป็นนักเรียนของเรือนอี้เหมา ในแง่หนึ่งแล้วก็ถือเป็นศิษย์พี่ของเขาจริงๆ
กู้ชิงกล่าวว่า “ท่านเข้าใจผิดแล้ว นี่เป็นเรื่องส่วนตัว”
ซีอี้อวิ๋นกล่าวว่า “อย่างนั้นก็ยิ่งไม่อาจช่วยได้”
กู้ชิงยิ้มเล็กน้อยกล่าวว่า “อย่างนั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกัน ช่วงนี้สำนักของท่านมีศิษย์คนใหม่ที่ชื่อเหอเสี่ยวหลิว ขอให้ข้าได้พาเขาไปพบผู้อาวุโสท่านหนึ่งได้หรือไม่?”
ซีอี้อวิ๋นจ้องมองดูดวงตาของเขา ไม่ได้กล่าวกับอะไร หากแต่หมุนตัวเดินออกไป
ผ่านไปไม่นาน บัณฑิตหนุ่มผู้หนึ่งก็เดินเข้ามา
หนังตาที่ห้อยตกลงของจัวหรูซุ่ยยกขึ้นเล็กน้อย มองเห็นใบหน้าที่ค่อนข้างดำใบหน้านั้น แล้วก็ยังมีชุดที่ดูไม่ค่อยเข้ากันชุดนั้น รู้สึกตกใจเป็นอย่างมากจนเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา
……
……
ในเมืองเจาเกอห้ามมิให้ผู้บำเพ็ญพรตขี่กระบี่บินตามอำเภอใจ กรมชิงเทียนได้จัดเตรียมรถบินเอาไว้คันนึงให้อาจารย์เซียนสามท่าน เมื่อมั่นใจแล้วว่ารอบ
