้ชิวเซียวอย่างแน่นอน ไม่ว่ามองยังไงเขาก็ปลอดภัย ไม่ควรจะทำเรื่องแบบนั้นเลย”
บัณฑิตเหยียนขโมยของล้ำค่าประจำเรือนหนีออกมา ไหนเลยยังจะมีคนเชื่อในสิ่งที่เขากล่าวหาปู้ชิวเซียวอีก
จิ๋งจิ่วย่อมต้อคาดเดาความคิดของเหล่าบัณฑิตในเรือนอี้เหมาในเวลานั้นได้ จึงกล่าวถามต่อว่า “หลังจากนั้น?”
หลิ่วสือซุ่ยกล่าวว่า “เขาฝืนที่จะออกมาจากระเบียงลมพันลี้ ทำให้ใจแห่งปราชญ์เสียหาย ได้รับบาดเจ็บสาหัส สภาวะถดถอยไปหน่อย ภายหลังไม่รู้ว่าเข้ามาอยู่ในปู้เหล่าหลินได้อย่างไร”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เจ้าสืบมาได้ไม่น้อยเลย”
หลิ่วสือซุ่ยดูเหมือนเป็นคนซื่อ ซึ่งความจริงแล้วก็ซื่ออย่างมาก แต่ขณะเดียวกันก็เป็นคนที่เฉลียวฉลาดอย่างมากเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะตอนที่อยู่ในปู้เหล่าหลินและได้รับการชี้แนะจากซีหวังซุนมาเป็นเวลาหลายปี เขาย่อมต้องรู้ดีว่าควรทำอย่างไรถึงจะสามารถสืบหาความจริงของเรื่องราวเรื่องหนึ่งได้โดยไม่ถูกคนพบเห็น เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เขาสับสนก็คือเขาคิดมาตลอดว่าบัณฑิตเหยียนที่ทรยศออกมาจากเรือนอี้เหมานั้นเป็นคนดี อย่างนั้นปู้ชิวเซียวที่เป็นเจ้าแห่งเรือนอี้เหมาก็ต้องเป็นสุภาพบุรุษจอมปลอมที่แอบซ่อนตัวเองเอาไว้ได้อย่างแนบเนียนที่สุด แต่ผ
