มาที่นี่
คนที่เข้าร่วมงานชุมนุมเหมยฮุ่ยต่างไปอยู่ที่เขาฉีผานเพื่อชมการประลองหมากล้อม กู้ชิงไม่ได้ไป เพราะอย่างไรเสียคนที่ชนะก็คือเชวี่ยเหนียง ยิ่งไปกว่านั้นเขาเชื่อว่าจัวหรูซุ่ยก็ไม่ได้ไปดูเช่นเดียวกัน
เขาไปยังเรือนพักเซียนของสำนักชิงซาน พบว่าจัวหรูซุ่ย….ไม่ได้หลับอยู่ หากแต่กำลังเลี้ยงกระบี่อยู่
ไอหมอกที่เบาบางแต่กลับบริสุทธิ์เป็นอย่างยิ่งสายหนึ่งลอยขึ้นมาจากศีรษะของเขา กระบี่เซียนเล่มหนึ่งกำลังหมุนวนอย่างช้าๆ อยู่ในเมฆหมอกนั้น
กู้ชิงยืนอยู่ด้านนอกหน้าต่าง มองดูภาพนี้ แอบรู้สึกถอนใจอยู่ในใจ
เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น จัวหรูซุ่ยจะมีท่าทีเหมือนอย่างคนเกียจคร้าน แต่เมื่ออยู่ลับหลังคนอื่นเขากลับบำเพ็ญเพียรอย่างขยันขันแข็งถึงเพียงนี้ เป็นถึงเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิด เหตุใดถึงต้องลำบากลำบนเช่นนี้ด้วย?
ว่ากันว่าเขาคล้ายคลึงกับอาจารย์เป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้ดูแล้วเหมือนจะแตกต่างกันอยู่เล็กน้อย อาจารย์ต่างหากถึงจะเรียกว่าเกียจคร้านอย่างแท้จริง
จัวหรูซุ่ย รู้สึกได้ถึงการมาของเขา จึงลืมตาขึ้น เก็บกระบี่บิน รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
เวลาที่จะทำสมาธิเลี้ยงกระบี่ เขามักจะใช้เพลงกระบี่แบกสวรรค์มาตั้งเป็นค่ายพลัง เห
