เงียบสงบ แต่มันไม่ดี
ในอดีตยังมีขุนนางบางคนที่ถวายฎีกาเพื่อขอให้แต่งตัวจิ่งเหยาเป็นรัชทายาท เหมือนกับเจ้าเมืองหลี่แห่งเมืองต้าหยวนผู้นั้น แต่ตอนนี้ขุนนางเหล่านี้ใกล้จะหายไปหมดแล้ว
ท้ายที่สุดแล้วฮ่องเต้ก็ต้องอาศัยขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ในราชสำนักในการปกครองใต้หล้า
ขุนนางและเหล่าแม่ทัพส่วนใหญ่ของราชวงศ์จิ่งล้วนแต่มีสำนักจงโจวอยู่เบื้องหลัง หรือไม่ก็เคยไปร่ำเรียนหนังสืออยู่ที่เรือนอี้เหมา
เมื่อเทียบกับสำนักจงโจวและเรือนอี้เหมาแล้ว สำนักชิงซานมิได้มีอิทธิพลอะไรในเมืองเจาเกอเลย
ในตอนนั้นกู้ชิงเข้าวังเพื่อมาเป็นอาจารย์ให้จิ่งเหยา สร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งใต้หล้า ทุกคนต่างคิดว่าชิงซานคิดจะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของเหมยฮุ่ย ยื่นมือเข้ามายังดินแดนทางเหนือ
ปฏิกิริยาของสำนักจงโจวนั้นรุนแรงเป็นอย่างมาก พวกเขาส่งผู้อาวุโสระดับเยวี่ยเชียนเหมินเข้ามาปกป้ององค์ชายจิ่งซินเอาไว้ จนกระทั่งถึงตอนนี้ก็ยังมีอาจารย์ของสำนักจงโจวมาประจำอยู่ในตำหนักขององค์ชายจิ่งซินอยู่ โดยเฉพาะเรื่องที่เจ้ากรมชิงเทียนเปลี่ยนจุดยืนของตัวเองหลังจากที่เกิดเรื่องในคุกสะกดมาร นี่ยิ่งทำให้สำนักจงโจวโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก
หากคิดอยากจะกำจัดองค์
