งดวงตาที่โผล่ออกมาด้านนอก ภายในดวงตาสีดำเผยให้เห็นความรู้สึกพึงพอใจ
จิ๋งจิ่วไม่ได้มาที่นี่หลายปีแล้ว หากเปลี่ยนเป็นเวลาอื่นอย่างน้อยก็อาจจะมีการทอดถอนใจบ้าง แต่วันนี้เขาเพียงแต่บินลงไปยังด้านล่างบ่อน้ำแห่งนั้นอย่างเงียบๆ
แสงสว่างส่องลงไปยังก้นบ่อ
กระบี่คมจักรวาลบินตามแสงสว่างลงไป
ซือโก่วตัวสีดำเป็นเหมือนภูเขาลูกหนึ่ง นอนฟุบหมอบอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบๆ
ภายในใจชิงเอ๋อร์เกิดความรู้สึกกริ่งเกรงขึ้นมา ไม่กล้าพูดอะไร
จิ๋งจิ่วเองก็ไม่ได้พูดอะไร คล้ายมองไม่เห็นมัน ก้าวเท้าเดินเข้าไปในส่วนลึกของคุกกระบี่
ซือโก่วค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา มองดูร่างเล็กๆ ที่มีผ้าห่มห่อหุ้มเอาไว้ร่างนั้น ภายในดวงตาที่นิ่งสงบเผยให้เห็นถึงความระแวดระวังอย่างรุนแรง
เสวียจีค่อยๆ เหลียวหน้า คิดอยากจะดูว่าสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในระดับใกล้เคียงตัวเองผู้นี้มีความคิดอะไร
จิ๋งจิ่วยื่นมือออกมาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า จับศีรษะของนางหมุนกลับไป หยุดยั้งไม่ให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
หากสองคนนี้สบตากันจริงๆ ใครจะรู้บ้างว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น
