หากเสวี่ยจีเรียนรู้เพลงกระบี่แบกสวรรค์ได้จริงๆ อย่างนั้นนางใช้เวลาไปเท่าไหร่กันแน่?
นี่เป็นปัญหาที่ควรแก่การครุ่นคิดและคำนวณอย่างละเอียด เพราะนี่จะกลายเป็นประวัติศาสตร์ของชิงซานอย่างแน่นอน
จิ๋งจิ่วให้ถงเหยียนไปสอนวิธีการพูดคุยกับมนุษย์ ให้แก่เสวี่ยจี จากนั้นก็มายังริมทะเลสาบหิมะเพื่อเตรียมลับกระบี่ ขณะเดียวกันถงเหยียนก็หยิบเอาภาชนะสัมฤทธิ์ ภาชนะดินเผาและสมุดสองสามเล่มนั้นออกมา รวมเวลาทั้งหมดอย่างมากก็แค่สิบกว่าอึดใจ
ไม่สิ เวลาน่าจะน้อยกว่านั้น
จิ๋งจิ่วยื่นมือไปรับสมุดบางๆ ที่ลอยมาตรงหน้าเล่มนั้น ก่อนจะใช้เพลิงกระบี่เผาจนกลายเป็นควัน
เขามองดูควันเหล่านั้น ในใจครุ่นคิดอย่างเงียบๆ ว่าก่อนที่ถงเหยียนจะเดินเข้าไปในห้องฌาน เสวี่ยจีก็ได้อ่านเคล็ดกระบี่เล่มนั้นจบแล้ว
สีหน้าเขาไม่มีการเปลี่ยนแปลง แต่อารมณ์ภายในใจกลับมิได้เป็นเช่นนี้
เขาเก็บตัวอยู่บนยอดเขาเสินม่อและยอดเขาซั่งเต๋อมานาน น้อยครั้งที่จะลงมายังโลกปุถุชน แต่เนื่องจากใช้ชีวิตมานานมากพอ จึงเรียกได้ว่ามีความรู้กว้างขวาง โดยเฉพาะหลังจากที่ได้อ่านบันทึกที่ศิษย์พี่ทิ้งเอาไว้
เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เรียกได้ว่าไม่เคยจินตนาการก่อนว่าจะมีสิ่งมีชีวิตเหมือนอย่างเ