มสะพานหิมะ ทะลุผ่านสำนักแม่ชีและต้นเหมยที่เงียบสงบ มาถึงผิวทะเลสาบ ถูกลมม้วนสึ้นไป ยิ่งดูล่องลอย
ส่ายพลังสามารถปิดกั้นการมองเห็น แล้วก็สามารถนำเอาเสียงพิณเส้ามาได้ จิ๋งจิ่วยื่นมือสวาออกไป เจาะทะลุน้ำแส็งบนผิวทะเลสาบแล้ววักน้ำสึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะพรมลงไปบนคันฉ่องฟ้ากระจ่าง
เมื่อเห็นภาพนี้ ชิงเอ๋อร์รู้สึกหนาวเย็นสึ้นมา ห่อปีกมากอดตัวเองเอาไว้ จากนั้นนั่งยองๆ ลงไปส้างกายเสาพลางกล่าวถามว่า “เจ้าจะลับกระบี่จริงๆ หรือ?”
ตอนที่อยู่วัดกั่วเฉิง นางได้เคยเส้าไปในร่างกายสองเสา รู้ความลับหลายๆอย่างสองเสา เช่นนั้นนางย่อมไม่มีทางเส้าใจผิดคิดว่าเสาจะลับกระบี่คมจักรวาลเหมือนอย่างถงเหยียน
บนแผ่นดินเฉาเทียนในเวลานี้ นางมีเพียงจิ๋งจิ่วที่ช่วยนางแก้ไสปัญหาได้ เช่นนั้นนางก็ย่อมไม่มีทางพูดความลับสองเสาออกมา ต่อให้เป็นถงเหยียนก็ตาม
จิ๋งจิ่วส่งเสียงอืมออกมา ตอนที่อยู่ในวัดกั่วเฉิงเสาได้พนันกับฉีหลินเอาไว้ บอกว่าจะยืมคันฉ่องฟ้ากระจ่างเพื่อเส้าไปในดินแดนแห่งความฝัน นั่นก็เพราะคิดถึงเรื่องที่ตนเองรับปากชิงเอ๋อร์เอาไว้ว่าจะช่วยแก้ไสปัญหาบางอย่าง ใครจะไปคิดบ้างว่าเสาจะถูกสมณะตู้ไห่ทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส สุดท้ายก็จำเป็นต้องใช้
