น้า
เสียงสวบดังขึ้นเบาๆ
กระบี่คมจักรวาลทะลุออกมาจากในธงสุริยัน พุ่งเข้าไปหาหวังเสี่ยวหมิง
ควันสีดำพวยพุ่งขึ้นมาจากบริเวณหน้าผา ธงสุริยันปล่อยเปลวเพลิงออกมาจำนวนนับไม่ถ้วน หวังเสี่ยวหมิงซ่อนตัวอยู่ในเปลวเพลิง ส่งเสียงตะโกนออกมาว่า “เจ้าคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะแทงถูกข้าอย่างนั้นรึ?”
ในเวลาเดียวกับที่เขาตะโกนประโยคนี้ออกมา จิตอาฆาตที่อยู่ในธงสุริยันเหล่านั้นก็ส่งเสียงร่ำไห้ออกมาจำนวนนับไม่ถ้วน เปลวเพลิงถาโถมเข้าใส่
นี่คือการประสานงานระหว่างเพลิงสุริยันและเสียงร่ำไห้ของดวงวิญญาณ
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับวิชามารเช่นนี้ ต่อให้เป็นยอดคนทะลวงสวรรค์ก็ยังรับมือได้ลำบาก
เสียงร่ำไห้เหล่านั้นมิได้มีผลใดๆ ต่อจิ๋งจิ่ว แต่เพลิงสุริยันยังคงน่ากลัวเป็นอย่างมาก ต่อให้เป็นร่างกายของเขาก็ทนอยู่ได้เพียงครู่หนึ่งเท่านั้น
เพียงครู่หนึ่งที่ว่าอย่างมากก็แค่ช่วงเวลาที่กล่าวคำพูดประโยคนั้นออกมา
แพ้ชนะอยู่ในช่วงเวลานี้
ในช่วงเวลานี้จะเห็นได้ว่าจิ๋งจิ่วปล่อยกระบี่ออกไปเพียงครั้งเดียว แต่ความจริงแล้วเขาปล่อยออกไปสามพันกว่ากระบี่แล้ว
สามพันกว่ากระบี่ถูกธงสุริยันป้องกันเอาไว้ได้เสียส่วนใหญ่ มีเพียงไม่กี่กระบี่ที่แทงถูกตัวของหวังเสี่
