ถแบกรับความร้อนขนาดนี้ได้ เสื้อผ้าถูกเผาจนมีรอยไหม้ปรากฏขึ้นมาจำนวนนับไม่ถ้วน ผมเผ้าหงิกงอ บนปากและใบหน้ามีตุ่มน้ำปรากฏขึ้นมาเป็นจำนวนมาก ดูแล้วย่ำแย่เสียยิ่งกว่ากระบี่คมจักรวาลอีก
จักจั่นเหมันต์ปีนป่ายไปมาบนใบหน้าของถงเหยียน ด้วยคิดอยากจะช่วยเขาลดอุณหภูมิเพื่อหยุดความเจ็บปวด แต่ความจริงมันต่างหากที่สถานการณ์ย่ำแย่ที่สุด ร่างกายที่เป็นสีขาวเหมือนหิมะกลายเป็นสีแดงขึ้นมา ดูแล้วเหมือนกำลังจะสุก
“อดทนอีกหน่อย บางทีเขาอาจจะฆ่าอีกฝ่ายได้”
ชิงเอ๋อร์กระพือปีก บินหลบไปหลบมาอยู่ในเปลวเพลิง คอยให้กำลังใจถงเหยียนและจักจั่นเหมันต์ไม่หยุด
“ความเป็นไปได้หนึ่งส่วนมันน้อยเกินไป”
ถงเหยียนกล่าวกับชิงเอ๋อร์ “เก็บคันฉ่องฟ้ากระจ่างกลับมา ข้าจะพาเจ้าหนีไป”
จนกระทั่งตอนนี้ ชิงเอ๋อร์ถึงได้รู้ว่าที่แท้เขายังมีแผนสำรองอยู่ จึงรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก ในใจคิดว่าคนที่เชี่ยวชาญการเล่นหมากล้อมอย่างพวกเจ้านี่เยือกเย็นน่ากลัวกันขนาดนี้เลยอย่างนั้นหรือ
บอกว่าทิ้งก็ทิ้ง บอกว่าเก็บซ่อนความสามารถเอาไว้ก็เก็บซ่อนจนถึงท้ายที่สุด?
นางพลันเกิดความหวังขึ้นมา ระดับวิถีหมากล้อมของจิ๋งจิ่วเหนือกว่าถงเหยียน อย่างนั้นก็หมายความว่าเขาเองก็แอบซ่อนแผน
