จิ๋งจิ่วมองดูคนที่ยืนอยู่บนภูเขาหิมะผู้นั้นอย่างเงียบๆ ไม่รู้เพราะเหตุใด ในสายตาของเขามีความรู้สึกสงสารปรากฏขึ้นมาเล็กน้อย
ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้ว่าประมุขหนุ่มของนิกายเสวียนอินคือหวังเสี่ยวหมิง จนกระทั่งในตอนที่เขาพากู้ชิงเดินทางผ่านเขาเหลิ่งซาน เขารับรู้ได้ถึงจิตสังหารที่อยู่ในสายตาของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน ดังนั้นเขาจึงเกิดความคิดที่จะชิงสังหารอีกฝ่ายขึ้นมา
การจะสังหารคนผู้หนึ่ง ก่อนอื่นต้องรู้ก่อนว่าอีกฝ่ายคือใคร ในช่วงเวลาที่เขาอยู่เป็นเพื่อนกั้วตง เจ้าล่าเยวี่ยและกู้ชิงได้สืบข้อมูลของคนผู้นี้ผ่านทางเจวี่ยนเหลียนเหรินและช่องทางอื่นๆ อย่างละเอียด ซึ่งย่อมต้องรวมไปถึงเรื่องราวพิสดารที่อีกฝ่ายได้พบเจอเหล่านั้นด้วย
ขอเพียงได้พบเจอเรื่องราวพิสดารมากพอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดแค่ไหน และเติบโตได้น่าเหลือเชื่อแค่ไหนก็ล้วนแต่สามารถอธิบายได้
แต่ความรู้สึกที่เหมือนถูกจัดเตรียมเอาไว้ รสชาติของการที่ถูกควบคุมและบรรยากาศที่คล้ายคลึงกับการเล่นเกมเช่นนี้ จิ๋งจิ่วคุ้นเคยเป็นอย่างดี
ธงสุริยันถูกบูชายัญขึ้นมาใหม่ได้สำเร็จ นี่ทำให้เขายิ่งมั่นใจว่าคนที่แอบซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังเรื่องราวนี้ก็คื