กว่าจิ๋งจิ่วเพียงแค่ไม่กี่ปีเท่านั้น แต่วันนี้ก็ยังมิอาจเทียบกับอีกฝ่ายได้ หรือว่าชาตินี้ตัวเองจะไม่มีทางไล่ตามอีกฝ่ายได้ทัน?
ไม่ นั่นเป็นเพราะกระบี่ของจิ๋งจิ่วดีเกินไป!
ได้ยินว่าเขาก็พบเจอเรื่องประหลาดในวัดกั่วเฉิง หลอมกระบี่บินชั้นเซียนขึ้นมาได้เล่มหนึ่ง ดูแล้วคงจะเป็นกระบี่เล่มนี้
ในเมื่อต่างก็เจอเรื่องที่เหนือความคาดหมายเหมือนกัน เจ้าเอากระบี่เล่มนี้มาเป็นส่วนหนึ่งของโลกบำเพ็ญพรต ข้าก็เอาธงสุริยันเข้ามาเหมือนกัน อย่างนั้นข้าก็ก้าวข้ามเจ้าไปตั้งนานแล้ว!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็สงบสติอารมณ์ลง พลางกล่าวว่า “กระบี่ของเจ้าไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย พรสวรรค์ทางวิถีกระบี่เองก็ไม่ธรรมดา แต่เจ้ารู้ไหมว่าสิ่งที่เจ้าร้ายอาจจริงๆ คืออะไร?”
จิ๋งจิ่วย่อมต้องไม่สนใจเขา สายตามองไปรอบๆ ภูเขาหิมะ ไม่รู้ว่ากำลังคิดคำนวณอะไรอยู่
ถงเหยียนค่อนข้างสนใจ จึงกล่าวถามว่า “คืออะไร?”
“สิ่งที่เจ้าร้ายกาจจริงๆ ก็คือโชค เกรงว่าต่อให้เป็นไข่มุกราตรีก็ยังดูสลัวลงไป ไม่รู้ว่ามีคนมากน้อยเท่าไรอิจฉาที่เจ้าสามารถเข้าไปในชิงซานได้”
มุมปากของหวังเสี่ยวหมิงกระตุกเล็กน้อย ยิ้มเหมือนคนวิตกจริตพลางกล่าวว่า “แต่น่าเสียดายที่วันนี้โชคเจ้า
