เกี๊ยวกับสุรา ยิ่งดื่มยิ่งรวย
สิ่งที่เรียกว่าความยุ่งยาก ยิ่งหลบยิ่งมี
ในตอนนั้นเจ้าล่าเยวี่ยจะสังหารหวังเสี่ยวหมิง จิ๋งจิ่วไม่เห็นด้วย ดังนั้นปัญหายุ่งยากนี้จึงมาตกอยู่ที่เขา
เสียงถอนใจของชิงเอ๋อร์เห็นได้ชัดว่ากำลังหัวเราะเยาะเขา เขาย่อมไม่รับคำ หากแต่เปลี่ยนประเด็นถามไปว่า “ทำไมเจ้าถึงต้องขโมยกระจกนี้มา?”
กระจกย่อมต้องหมายถึงคันฉ่องฟ้ากระจ่าง คำพูดนี้ย่อมต้องกำลังถามถงเหยียน
ถงเหยียนเล่าเรื่องราวในตอนนั้นออกมา
จิ๋งจิ่วถึงได้รู้ว่านักพรตไป๋ทราบถึงการเปลี่ยนแปลงของคันฉ่องฟ้ากระจ่างแล้ว จึงคิดอยากจะใช้ผนึกน้ำแข็งทำให้ดวงจิตของชิงเอ๋อร์สลายไป
เขาส่ายศีรษะพลางกล่าว “ควบคุมไม่ได้ก็ต้องทำลาย นี่ถือว่าเหมือนนิสัยของสำนักจงโจวจริงๆ แต่เจ้าเองก็เป็นศิษย์สำนักจงโจว ทำไมถึงช่วยนาง?”
ถงเหยียนกล่าวว่า “นางกำลังจะกลายเป็นดวงจิตที่แท้จริงของวัตถุวิเศษ และนั่นคือชีวิตจริงๆ ได้ยินว่าเจ้าเป็นคนบอกนางเรื่องนี้ด้วย”
จิ๋งจิ่วส่งเสียงอืม
ถงเหยียนกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ในเมื่อนางมีชีวิต ก็สามารถมองว่าเป็นศิษย์สำนักจงโจวได้ แล้วทำไมถึงต้องถูกฆ่าโดยไม่มีความผิด?”
คำพูดนี้มีเหตุผลอย่างมาก แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าสำหรับผลประโยชน์โด
