ั้งหมดถูกเขาเอามาใช้บูชายัญ แต่ที่น่าสนใจก็คือเขาแทบจะไม่สังหารคนธรรมดา ถึงขนาดสั่งคนในนิกายเอาไว้อย่างเข้มงวดว่าห้ามไม่ให้ไปรบกวนเมืองจวี้เย่และเมืองอื่นๆ ในโลกมนุษย์”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ถงเหยียนก็มองจิ๋งจิ่วอีกครั้ง
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “หากเจ้ายังมองข้าอีก ข้าคงจะนึกว่าตอนที่ข้าพูดกับเจ้าล่าเยวี่ยในตอนนั้น เจ้าก็อยู่ข้างๆ ด้วย”
ถงเหยียนกล่าวว่า “พวกเจ้าคุยอะไรกัน?”
จิ๋งจิ่วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ตอนนั้นนางยืนกรานว่าควรจะตัดรากถอนโคนคนผู้นี้ ข้าคิดว่ายุ่งยากเกินไป เลยมิได้จัดการ”
ถงเหยียนไม่ได้พูดอะไรอีก
ชิงเอ๋อร์ถอนใจออกมา กล่าวว่า “ตอนนี้ต่างหากที่เป็นความยุ่งยากอย่างแท้จริงแล้ว”
………………………………………….
