าเย็นยะเยือก ตะคอกออกมาว่า “ยิง!”
รัศมีขนาดใหญ่บนท้องฟ้าค่อยๆ หมุนขึ้นมา อักขระที่อยู่บนแถบรัศมีเปล่งประกายสีทองจำนวนนับไม่ถ้วน ก่อนจะถูกพลังที่มองไม่เห็นรวมให้กลายเป็นลำแสง ยิงไปยังที่ราบหิมะ
ลำแสงนั้นตกกระทบไปบนรัศมีโปร่งใสที่อยู่ด้านหลังฉานจึอย่างแม่นยำ จากนั้นทะลุออกไป เปลี่ยนทิศทาง ขณะเดียวกันอานุภาพก็รุนแรงขึ้นกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า
ลำแสงสายนั้นพุ่งออกไปตามสายตาของฉานจึ ยิงไปถูกควันขาวสายนั้น!
เสียงตู้มดังสนั่น!
ควันขาวสายนั้นส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว สลายตัวเป็นหิมะฟุ้งกระจายเต็มท้องฟ้า จากนั้นถูกสายลมที่คลุ้มคลั่งม้วนถอยเข้าไปในส่วนลึกของที่ราบหิมะ
ภูเขาหินสีดำลูกหนึ่งพังถล่มลงมากว่าครึ่ง ที่ราบหิมะสั่นสะเทือนขึ้นมา ในท้องฟ้ามีก้อนเมฆรวมตัวปั่นป่วน
สมณะแพทย์จำนวนสองร้อยกว่ารูปที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นไม่สามารถนั่งอยู่ในท่าเดิมได้อีก ต่างคนต่างล้มลงไป
หิมะที่กระจัดกระจายเต็มท้องฟ้าร่วงตกลงมาบนตัวฉานจึ
เขาไม่ได้สนใจ เดินกลับมาจากที่ราบหิมะในสภาพเช่นนี้
เท้าของเขาสืบไปเบื้องหน้า เกล็ดหิมะเหล่านั้นร่วงตกลงมาจากจีวรของเขา
มีสีของหิมะแถบหนึ่งที่เข้มมาก
มิใช่ปนเปื้อนสี
