กั๋วเฉิงและสำนักฌานเป่าทง
ฉานจึเหยียบอากาศทะยานขึ้นไป ตรงตำแหน่งที่เท้าเปล่าๆ ของเขาเหยียบลงไปมีดอกบัวปรากฏขึ้นมา
ดอกบัวดอกแล้วดอกเล่าเบ่งบานเข้าไปในส่วนลึกของที่ราบหิมะ ก่อนจะค่อยๆ สลายหายไปในพายุหิมะ
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็มาถึงบนท้องฟ้าของที่ราบหิมะที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้
พายุหิมะค่อยๆ สงบลง ภาพตรงเบื้องหน้าเปลี่ยนเป็นชัดเจนขึ้น แผ่นดินไหวได้ทำให้หิมะที่อยู่บนหมู่เขาพังถล่มลงมา เผยให้เห็นตัวภูเขาสีดำ เมื่อมองลงไปจากบนท้องฟ้าดูสะดุดตาเป็นอย่างมาก เหมือนกับซาลาเปาถั่วแดงที่อยู่ในน้ำตาลทรายสีขาว
ระหว่างภูเขาสีดำและที่ราบหิมะ ทุกที่ล้วนแต่เต็มไปด้วยซากศพของสัตว์ประหลาดแคว้นเสวี่ยชนิดต่างๆ
เลือดของสัตว์ประหลาดเหล่านั้นมิใช่สีแดง เมื่อกระเซ็นลงบนพื้นหิมะ ดูไปแล้วคล้ายกับก้อนสีที่พวกเด็กเอามาป้ายเล่นตามใจชอบ แต่กลิ่นคาวเลือดอันรุนแรงยังคงโชยขึ้นมา
รอบๆ ซากศพของสัตว์ประหลาดเหล่านั้นมีซากศพของด้วงจำนวนนับไม่ถ้วนกระจัดกระจาย ดูคล้ายผลึกน้ำแข็งอย่างไรอย่างนั้น
ฉานจึยืนอยู่บนเมฆดอกบัว ขยี้จมูกเบาๆ
ซากศพเหล่านี้มิใช่ซากศพที่เหลือทิ้งไว้จากคลื่นอสูรครั้งก่อนหน้านี้ หากแต่เป็นผลที่เกิดขึ้นจากแผ
