ญญาณของจักรพรรดิหมิงอยู่ เพียงพอที่จะแสดงถึงความชอบธรรมของเจ้า มันสามารถช่วยเจ้าหยุดการแก่งแย่งในเผ่าหมิงได้ เจ้ารีบฉวยโอกาสนี้เลือกผู้สืบทอดตำแหน่งจักรพรรดิที่เหมาะสมขึ้นมา แล้วส่งไปยังโลกมนุษย์ให้ข้าดู”
ดวงตาของหมิงซือยิ่งหรี่เล็กลงกว่าเดิม เขากล่าวว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดอะไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “นี่เป็นเรื่องที่จักรพรรดิแห่งหมิงฝากข้าเอาไว้ก่อนตาย”
หมิงซือกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ในอดีตฝ่าบาทหายตัวไปในโลกมนุษย์ ผลสุดท้ายพระองค์ก็ไม่ได้เสด็จกลับมาอีก เจ้าคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งหรือ?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “หากจักรพรรดิองค์ใหม่ไม่ได้รับการยอมรับจากข้า ลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิงก็ไม่มีทางกลับคืนสู่ดินแดนหมิง”
หมิงซือกล่าวว่า “หากเป็นเช่นนั้นจริง อย่างนั้นเจ้าก็มีบุณคุณต่อดินแดนหมิง แต่ว่า…ตัวเจ้าต้องการอะไรล่ะ?”
ยังคงเป็นคำถามก่อนหน้านี้
จิ๋งจิ่วกล่าวกับอาจารย์หมิงว่า “เจ้าเคยคิดที่จะร่วมมือกับชิงซาน กำจัดไท่ผิงหรือไม่?”
หมิงซือยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “เจ้ารู้ไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าเคยบอกแล้วว่าข้ายังรู้อีกหลายเรื่อง อย่างเช่นเจ้าเป็นศิษย์ที่ไท่ผิงรั
