ขังอยู่ห้องหนึ่ง
อุโมงค์และด้านนอกห้องขังห้องนั้นล้วนแต่เต็มไปด้วยเจตน์กระบี่ที่ทรงพลังที่สุดบนแผ่นดินเฉาเทียน
เมื่อรับรู้ได้ถึงเจตน์กระบี่เหล่านั้น สีหน้าเจ้าล่าเยวี่ยพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะมองดูเขา
“นี่ล้วนแต่เป็นเจตน์กระบี่ของข้าในอดีต”
จิ๋งจิ่วพานางเดินตรงไปยังห้องขังที่อยู่ปลายอุโมงค์
เมื่อหลายปีก่อนตอนที่เขามาหาหลิ่วสือซุ่ย เขาเพียงแต่มองดูห้องขังนั้น มิได้เข้าไป
เพราะเขาไม่อยากมองเห็นภาพที่อยู่ในห้องขัง
ในเมื่อนี่เป็นเจตน์กระบี่ของเขา เช่นนั้นมันก็ย่อมต้องเปิดทางให้แก่เขา
ใช้เวลาไม่นาน เขากับเจ้าล่าเยวี่ยก็เดินมาถึงหน้าห้องขัง ก่อนจะผลักประตูเข้าไป
การตกแต่งภายในห้องขังมีอย่างครบครัน มีเตียงมีโต๊ะ มีข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ มีสายน้ำเล็กๆ แล้วก็มีของวิเศษที่คอยฉายภาพท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาว
ห้องขังภายในคุกกระบี่นั้นมีแบบนี้เพียงห้องเดียว
เจ้าล่าเยวี่ยมองดูกระดูกสีขาวที่อยู่บนเตียง คาดเดาได้ว่าที่นี่น่าจะเคยขังใครเอาไว้
เพียงแต่นักพรตไท่ผิงเพิ่งจะหนีออกจากคุกไปได้สามสิบปี ทำไมถึงกลายเป็นกระดูกสีขาวแล้วล่ะ?
จิ๋งจิ่วเดินไปหน้าเตียง พบว่าแขนขวาของโครงกระดูกสีขาวนั้นหายไปตั้งแต่ตรงช่วงข้อศ
