งพากันส่งเสียงอุทานตกใจออกมา ในใจครุ่นคิดว่านี่คือกระบี่คมจักรวาลที่ฟันฉีหลินจนได้รับบาดเจ็บอย่างนั้นหรือ?
เมื่อสองวันก่อน จัวหรูซุ่ยกลับมายังชิงซาน เขาได้ขึ้นไปรายงานสถานการณ์บนตำหนักใหญ่ของยอดเขาซีไหล
เหล่าศิษย์ของชิงซานต่างรู้ว่าภายในวัดกั่วเฉิงเกิดอะไรขึ้น จึงยิ่งเกิดความรู้สึกเคารพเลื่อมใสในตัวอาจารย์อาเล็ก
เมื่อเห็นลำแสงกระบี่อันดุดันที่คล้ายจะผ่าแผ่นฟ้าออก เหล่าศิษย์จึงพากันคารวะ
ลำแสงกระบี่บินลงไปยังยอดเขาเสินม่อ
กู้ชิงและหยวนฉวี่เข้ามาต้อนรับ
จิ๋งจิ่วโยนกระบี่คมจักรวาลให้แก่กู้ชิง พลางกล่าวว่า “นี่คือกระบี่ของเจ้าในอนาคต เอาไปทำความคุ้นเคยก่อน แต่ว่าข้าอาจจะต้องยืมใช้ก่อนสักสามสี่ปี”
กู้ชิงมิได้รู้สึกดีใจ ในทางกลับกัน เขากลับรู้สึกสับสนและไม่สบายใจ ในใจคิดว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น
หยวนฉวี่รู้สึกอิจฉาเป็นอย่างมาก ในใจครุ่นคิดว่าอาจารย์ของตนเองเอาของดีอะไรติดไม้ติดมือกลับมาจากวัดกั่วเฉิงหรือเปล่า?
ตกกลางคืน บนขอบฟ้ามีลำแสงกระบี่สีแดงปรากฏขึ้นมา เจ้าล่าเยวี่ยกลับมาแล้ว แน่นอนว่าย่อมไม่ได้เอาของขึ้นชื่อของมั่วชิวกลับมาด้วย
มีเสียทีที่กระบี่มิคำนึงเป็นกระบี่ที่เร็วที่สุดชิงซาน
ต่างก็ออกเดิ
