ใบหูของจิ๋งจิ่วกระดิกเล็กน้อย ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนต่อหน้าทุกคน แต่เขายังคงไม่ตื่นขึ้นมา
ชิงเอ๋อร์พลันรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง ใบหน้าเล็กๆ เงยขึ้นมาสูดดม จากนั้นบินตามกลิ่นไปยังมือซ้ายของจิ๋งจิ่ว ก่อนจะกระโจนเข้าไปกอดมือซ้ายของเขาเอาไว้
“ทำไมหรือ?” ถงเหยียนถาม
ชิงเอ๋อร์มองไปทางเขา กล่าวอย่างดีใจว่า “ในมือเขามีพลังเซียนอยู่!”
คันฉ่องฟ้ากระจ่างถูกสะกดอยู่ในเส้นปราณแผ่นดินมาหกปี เท่ากับว่าโลกแห่งความฝันที่อยู่ด้านในถูกแช่แข็งมาเป็นเวลาเกือบสองพันปี ร่างดวงจิตของนางได้รับความเสียหายอย่างหนัก หากไม่สามารถหาวิธีแก้ไขได้ ก็มีโอกาสอย่างมากที่จะตายไป ปัญหาก็คือวัตถุวิเศษชั้นสวรรค์อย่างคันฉ่องฟ้ากระจ่างนี้ บนแผ่นดินเฉาเทียนจะมีใครที่สามารถฟื้นฟูหรือว่ารักษาได้?
คนเดียวที่ชิงเอ๋อร์คิดถึงก็คือจิ๋งจิ่ว
จิ๋งจิ่วเคยบอกกับนางว่าเขาเคยพบดวงจิตของวัตถุวิเศษชั้นสวรรค์ อีกทั้งยังสมบูรณ์กว่านางด้วย แล้วก็ยังเคยพูดคุยเรื่องราวในด้านนี้ให้นางฟังอีกมากมาย
ดังนั้นหลังจากถงเหยียนพานางออกมาจากเขาอวิ๋นเมิ่ง เขาก็รีบเดินทางไปยังชิงซาน ระหว่างทางได้รับจดหมาย ถึงได้รู้ว่าจิ๋งจิ่วอยู่ที่วัดกั่วเฉิง จึงเปลี่ยนทางมาที่นี่
