ปรากฏขึ้นด้านบนทะเลเมฆ ตกลงมาบนพื้นดิน ปกคลุมภูเขาแม่น้ำลำธารที่อยู่ในรัศมีร้อยกว่าลี้ริมทะเลตะวันออก
เจตน์กระบี่เหล่านั้นบ้างดุดันน่ากลัว บ้างเงียบสงบ เกี่ยวกระหวัดเข้าด้วยกัน แต่กลับไม่เหมือนตาข่าย หากแต่เหมือนภูเขาลูกหนึ่ง หรือพูดอีกอย่างคือกระบี่ยักษ์
แม้จะอยู่ห่างสิบกว่าลี้ แต่บนพื้นดินยังคงรับรู้ถึงเจตน์กระบี่เหล่านั้นได้อย่างชัดเจน ข่ายพลังของวัดกั่วเฉิงถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกครั้ง ดูระแวดระวังและกระวนกระวายเป็นอย่างมาก ต้นไม้ที่อยู่ริมขอบของข่ายพลังโยกไหวไปมา ใบไม้ที่เรียวเล็กเหมือนเข็มร่วงหล่นลงมาราวสายฝน
เหล่าชาวบ้านที่อยู่ด้านนอกวัดกั่วเฉิงและเหล่าคนป่วยที่ยังไม่กลับบ้านรับรู้ถึงเจตน์กระบี่เหล่านี้ไม่ได้ แต่พวกเขากลับรู้สึกได้ถึงความยำเกรงและความหวาดกลัวที่อยู่ในส่วนลึกของใจตนเองได้อย่างชัดเจน
กลิ่นประทัดและเนื้อแดดเดียวถูกตัดเป็นชิ้นๆ ก่อนจะสลายหายไปในสายลมพร้อมกับบรรยากาศวันปีใหม่
เจตน์กระบี่เหล่านั้นคล้ายกำลังตามหาอะไรอยู่ คมของกระบี่ยักษ์พุ่งจากวัดกั่วเฉิงขึ้นไปทางเหนือ หลังจากนั้นวกลงมาทางตะวันออก มาถึงบนทะเล
คลื่นทะเลหยุดนิ่งทันที
คมกระบี่ี่ที่ไร้รูปร่างเคลื่อนที่ขึ้นไปทางเหนืออีกครั้ง
