สมณะแก่ที่ทำให้กิเลนฉีหลินบาดเจ็บจนหลบหนีไปได้ย่อมต้องเป็นปรมาจารย์สำนักเสวียนอินที่ฟังธรรมอยู่ในวัดกั่วเฉิงมาเป็นเวลาหลายปี
เมื่อได้ยินคำพูดของจัวหรูซุ่ย ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินมิได้รู้สึกโกรธ เขาเพียงแต่ทอดถอนใจ
ไม่ว่าในอดีตเจ้าจะหน้าตาหล่อเหลาเพียงใด เมื่อต้องอยู่ใต้ดินไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเป็นเวลาสี่ร้อยปี สุดท้ายก็จะต้องอัปลักษณ์เหมือนอย่างเขา
ไม่ว่าในอดีตเจ้าจะยิ่งใหญ่เกรียงไกรจนเกือบจะรวมวิถีมารให้เป็นหนึ่งอย่างไร แต่เมื่อถูกชิงซานคอยจับตามอง สุดท้ายเจ้าก็จะกลายเป็นหมาตัวหนึ่ง
ยักษ์แห่งวิถีมารในอดีตที่ไม่มีผู้บำเพ็ญพรตแห่งวิถีมารคนไหนกล้าไม่เชื่อฟังผู้นั้นหนีหายไปจากโลกนี้เป็นเวลานานแสนนาน หลังผ่านไปสี่ร้อยปีเขากลับมาปรากฏตัวบนโลกมนุษย์อีกครั้ง ทว่ากลับไม่มีใครจำเขาได้
แต่สุดท้ายเขาก็ยังเป็นปรมาจารย์สำนักเสวียนอิน
หลายปีมานี้เขาอยู่ข้างกายอินซาน ทำตัวเป็นเหมือนสุนัขที่เชื่อฟัง แต่นั้นมิใช่เรื่องจริง
ในตอนที่เขาปรากฏตัวขึ้นมาบนโลกอีกครั้ง ผู้คนอาจจะจำเขาไม่ได้ แต่ยังไงฟ้าดินก็ต้องจำเขาได้
ลมพัดกระโชกรุนแรงขึ้นมาในสวน
ข่ายพลังเพลิงแห่งพระอริยะเคลื่อนตัวลงมาด้านล่าง พยายามจะสะกดเ
