ขาเอาไว้ แต่กลับทำได้เพียงพัดเส้นผมที่เบาบางของเขาให้พลิ้วไหว มิอาจทำอะไรเขาได้แม้เพียงนิดเดียว
เขายืนอยู่บนท้องฟ้าเหนือสวนจิ้งหยวน เป็นเหมือนกับเทพมารที่แท้จริง
……
……
事实上，静园里至少有一个人认识玄阴老祖。
ความจริงแล้ว อย่างน้อยก็มีอยู่คนหนึ่งภายในสวนจิ้งหยวนที่จำปรมาจารย์สำนักเสวียนอินได้
“玄阴子？”
“เสวียนอินจึ?”
井九有些意外，他本以为今日出现的应该是那个背着龟壳生活的家伙。
จิ๋งจิ่วค่อนข้างประหลาดใจ เดิมเขาคิดว่าคนที่จะปรากฏตัวขึ้นมาในวันนี้น่าจะเป็นผู้ใช้ชีวิตโดยแบกกระดองเต่าเอาไว้ผู้นั้น
ในส่วนที่ลึกที่สุดของความทรงจำอันแสนยาวนาน เขาจำได้ว่าความสัมพันธ์คนผู้นั้นและศิษย์พี่มีปัญหาอยู่เล็กน้อย
เมื่อได้ยินคำพูดของจิ๋งจิ่ว สีหน้าของสมณะตู้ไห่และสมณะต้าฉางเปลี่ยนไปทันที ซีอี้อวิ๋นกับไป๋เชียนจวินเองก็งุนงงอยู่ครู่ ก่อนจะรู้ตัวขึ้นมา สีหน้าขาวซีด
จัวหรูซุ่ยจ้องมองดูสมณะแก่ผู้นั้น คิดอย่างตกตะลึงว่าเป็นคนผู้นี้อย่างนั้นหรือ ถ้าเช่นนั้นตนเองก็มิได้มองผิด!
เจ้าล่าเยวี่ยมายืนขวางอยู่หน้าจิ๋งจิ่ว กระบี่มิคำนึงลอยนิ่งๆ อยู่ด้านข้าง
จิ๋งจิ่วยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า คว้าจับสายรัดเอวของนางเอาไว้ ปราณกระบี่พวยพุ่งอย่างรวดเร็ว กลายเป็นพละกำลังอย่าง
