ที่ยากจะจินตนาการได้ เขาโยนนางออกไปด้านนอกข่ายพลัง
ไม่รู้เพราะเหตุใด ข่ายพลังเพลิงแห่งพระอริยะในวันนี้จึงดูแปลกไป มันยังคงสกัดกั้นศัตรูจากภายนอกได้อย่างแน่นหนา แต่กลับปล่อยให้คนที่อยู่ในข่ายพลังออกไปได้โดยไม่ขัดขวาง
เจ้าล่าเยวี่ยกลอยตกไปในป่าที่อยู่ด้านข้างตำหนักแห่งหนึ่ง
เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวภายในป่าและมองเห็นภาพที่อยู่ในสวนจิ้งหยวน ดวงตาที่ชั่วร้ายของแมวขาวก็หดเล็กลงอีกครั้ง คิดอยากจะแอบหนีไป
จิ่งจิ่วตกอยู่อันตรายจริงๆ
แต่มือข้างนั้นก็วางลงมาบนลำคอของมันอีกครั้ง ยิ่งไปกว่านั้นครั้งนี้ฝ่ามือของเขาเหมือนกจะออกแรงเล็กน้อย
“ข้าบอกเจ้าแล้วไง วันนี้แค่ดูเรื่องสนุกก็พอ”
อินซานมองไปทางสวนจิ้งหยวน กล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
……
……
ปรมาจารย์สำนักเสวียนพุ่งลงมายังสวนจิ้งหยวน ข่ายพลังเพลิงแห่งพระอริยะพุ่งตามลงมา
ภายในสวนจิ้งหยวนเกิดลมคลุ้มคลั่ง สมณะต้าฉางและสมณะตู้ไห่สีหน้าคร่ำเคร่ง ยืนอยู่ด้านหน้าจิ๋งจิ่ว
ลู่กั๋วกง ซีอี้อวิ๋นและไป๋เชียนจวินนั้นไม่สามารถยืนอย่างมั่นคงได้ จึงบินฉากหลบออกไป จัวหรูซุ่ยกอดเจดีย์หินที่อยู่ตรงกลางสวนจิ้งหยวนเอาไว้แน่น คล้ายกับสัตว์ตัวน้อยๆ ที่กอดต้นไม้เอาไว้ท่
