ามกลางน้ำที่กำลังไหลหลาก ถึงตายอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อยมือ ไม่ว่าเศษฝุ่นจะเข้าตาอย่างไร เขาก็พยายามลืมตาให้กว้าง มองดูร่างที่กำลังพุ่งลงมาด้วยความเร็วสูงร่างนั้น
มือขวาของสมณะต้าฉางแหวกอากาศออกไป รับมือปรมาจารย์สำนักเสวียนอิน
ข่ายพลังเพลิงแห่งพระอริยะเกิดการตอบสนอง เร่งความเร็วตามลงมา ประกบปรมาจารย์สำนักเสวียนอินจากด้านบนและด้านล่าง
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินสีหน้าเรียบเฉย สะบัดแขนเสื้อแผ่วเบา ไม่รู้ว่าเขาใช้วิชาอะไร พลังธรรมะที่อยู่ในข่ายพลังเพลิงแห่งพระอริยะถึงได้ถูกเขาช่วงชิงเอาไป!
มือที่ซูบผอมข้างหนึ่งโผล่ออกมาจากแขนเสื้อ แฝงเอาไว้ด้วยพลังฌานที่เต็มไปด้วยแรงกดดันและความกว้างใหญ่ไพศาล ฟาดลงมายังพื้นสวนจิ้งหยวนด้านล่าง
สมณะต้าฉางส่งเสียงอึกเบาๆ กระอึกเลือดถอยออกไป ก่อนจะล้มลงไปกับพื้น ในฐานะที่เป็นคนสนิทของฮ่องเต้พระองค์ก่อน เขาบำเพ็ญเพียรอยู่ที่วัดกั่วเฉิงมาเป็นเวลาสามร้อยปี เรียกได้ว่าความรู้ทางธรรมลึกซึ้ง ใครจะไปคิดบ้างว่าเขารับหนึ่งฝ่ามือของปรมาจารย์สำนักเสวียนอินไม่ได้ ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือความเข้าใจในวิชาฌานของปรมาจารย์สำนักเสวียนอินเหมือนจะเหนือกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ!
สมณะตู้ไห่สีหน้า
