รุ้งกระบี่สายหนึ่งพุ่งทะลุผ่านหน้าอกไป
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินส่งเสียงอึกออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะร่วงตกลงมาเหมือนใบไม้ร่วง
สภาวะของเขามิได้ต่างจากหลิ่วฉือซึ่งเป็นเจ้าสำนักชิงซานมากนัก แต่เมื่อครู่เขาเพิ่งจะปะทะฝ่ามือกับฮ่องเต้ซึ่งๆ หน้า กระแสจิตถูกกระทบอย่างรุนแรง แล้วจะหลบกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดที่หลิ่วฉือสะสมพลังมาเป็นเวลาหลายวัน อีกทั้งยังมีข่ายพลังชิงซานคอยสนับสนุนได้อย่างไร?
ในขณะที่ทุกคนต่างคิดว่าปรมาจารย์สำนักเสวียนอินจะต้องตายอย่างแน่นอน ใบไม้ใบนั้นพลันหายไปกลางอากาศ เหลือเพียงควันสีดำที่กำลังลุกไหม้
ควันสีดำนั้นเกิดขึ้นมาจากฝุ่นผงสีดำที่เล็กละเอียด น่าจะเป็นไม้เท้าโลกบาลที่เขาใช้ลอบโจมตีฉีหลินก่อนหน้านี้ ไม่รู้ว่าถูกเขาใช้วิชาอะไรทำให้มันมาแทนร่างของตัวเอง จึงสามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้ และที่มันลุกไหม้ก็เป็นเพราะว่าโลหิตของปรมาจารย์สำนักเสวียนอินสาดกระจายลงมา แสดงให้เห็นว่าเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส
ลำแสงกระบี่สายนั้นหายไปในทะเลเมฆ
เรื่องนี้ไม่ได้จบลงแต่เพียงเท่านี้
ทะเลเมฆปั่นป่วน เหมือนกับกองหิมะบนยอดเขาเสินม่อที่ถูกแมวที่ชื่อหลิวอาต้ามุดไปมุดมาอยู่ด้านใน
เจตน์กระบี่จำนวนนับไม่ถ้วน
