กลางศีรษะของสมณะแก่ รุนแรงเสียยิ่งกว่าสายฟ้าฟาด!
เสียงผัวะเบาๆ ดังขึ้น
สมณะแก่ผู้นั้นพลิกฝ่ามือรับเอาไว้ได้อย่างนุ่มนวล!
ควันดำที่แฝงเอาไว้ด้วยความน่าขนลุกขนพองและดุร้ายหลั่งไหลออกมาจากฝ่ามือของสมณะแก่ ผสมเข้ากับแสงสีทองที่ปล่อยออกมาจากฝ่ามือของฉีหลิน ดูเจิดจ้าแต่ก็มืดสลัว คล้ายกับลาวาที่กำลังจะแข็งตัว ส่องสว่างใบหน้าอัปลักษณ์ของเขาให้ยิ่งดูชัดเจนขึ้น
“ต่อให้เจ้าคืนร่างเดิมข้าก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย นับประสาอะไรกับตอนนี้ล่ะ?”
สมณะมองฉีหลิน หัวเราะเสียงดังพลางกล่าว
ในรอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องและความละโมบ ไม่เหมือนกับยอดฝีมือที่มีสภาวะสูงส่งแม้แต่น้อย หากแต่เหมือนกับสัตว์ประหลาดที่เจออาหารที่ถูกปากมากกว่า
ภายในใจฉีหลินพลันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาอย่างรุนแรง นั่นคืออันตรายอย่างแท้จริง อันตรายเสียยิ่งกว่าสายฟ้าที่ก่อตัวอยู่บนท้องฟ้าเสียอีก!
ถึงแม้หลังเขาแปลงกายแล้วพลังจะมิอาจเทียบกับร่างเดิมได้ แต่บนโลกจะมีสักกี่คนที่สามารถรับการโจมตีของสภาวะขั้นมหายานระดับกลางได้?
เขามิได้คิดอะไรมากมายอีก แผดเสียงคำรามจะเปลี่ยนกลับร่างเดิม ถึงแม้จะต้องเสี่ยงอันตรายจากสายฟ้าที่ฟาดลงมา เขาก็ต้องหนีไ
