ห้คนเชื่อได้ง่ายว่านี่เป็นความจริง
“เจ้ารู้ว่าข้ามิได้เป็นคนฆ่าชางหลง เพื่อที่จะฆ่าข้าแล้วถึงขนาดยอมเสียอายุขัยไปพันปี นี่มันคุ้มค่าแล้วหรือ?”
สีหน้าของจิ๋งจิ่วยังคงเรียบเฉย ในน้ำเสียงไม่มีอารมณ์ใดๆ
เหล่าสัตว์เทพก็เหมือนผู้บำเพ็ญพรตของมนุษย์ เป้าหมายที่พวกมันมีชีวิตอยู่ก็เพื่อบำเพ็ญเพียรให้ตนเองมีอายุยืนยาว การที่ต้องเสียสภาวะที่สั่งสมมาอย่างยากลำบากไปในวันเดียว เช่นนั้นเวลาพันปีที่ผ่านมาก็เท่ากับสูญเปล่า
ที่จิ๋งจิ่วบอกว่าเขาจะเสียอายุขัยไปพันปีก็คือความหมายนี้
“แต่มันตายเพราะเจ้า”
ใต้ดวงตาของฉีหลิงมีความรู้สึกเจ็บปวดปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง จิตสังหารรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
จิ๋งจิ่วมองดูดวงตาของมัน พลางกล่าวอย่างเรียบเฉย “มันตายเพราะความละโมบของตัวเอง”
ที่เขาพูดเป็นความจริง เขามิได้เป็นคนฆ่าชางหลง
ในคุกสะกดมาร ตัวเขาที่เพิ่งจะเรียนรู้วิชากระบี่เซียนแห่งยมโลกมานั้นเป็นแค่เพียงยุงตัวหนึ่งสำหรับชางหลง เขาสามารถทำให้ขางหลงรู้สึกไม่สบายหรือเจ็บปวดได้ แต่ไม่สามารถที่จะทำให้มันบาดเจ็บจริงๆ ได้ ต่อให้จักรพรรดิแห่งหมิงอยากจะฆ่าชางหลงก็ต้องใช้วิธีรวมดวงจิตเข้ากับชางหลง จากนั้นก็ตายไปด้วยกัน
สัตว์เทพอย่างฉ
