ส่ายศีรษะเพื่อบอกว่าไม่เป็นไร
นักพรตจิ่งหยางมีความสัมพันธ์กับฉานจึฉันศิษย์อาจารย์อยู่ครึ่งหนึ่ง วันนี้ถือเป็นการตอบแทนก็แล้วกัน
จิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยเดินเข้าไปยังมุมหนึ่งที่ไม่สะดุดตา
ในอดีตตอนที่อยู่บนเขาฉีผาน เจ้าล่าเยวี่ยเคยเตือนเขาว่าในสถานการณ์แบบนี้ต้องระมัดระวังหน่อย ดังนั้นเขาจึงมิได้เอาเก้าอี้ไม้ไผ่มา แต่ไปนั่งอยู่บนอาสนะเหมือนสมณะเหล่านั้น
วัดกั่วเฉิงแสดงธรรมไม่มีการพูดเกริ่นอะไรทั้งสิ้น ระฆังแขวนดังขึ้นสามครั้ง การแสดงธรรมก็เริ่มขึ้น
เสียงของสมณะต้าเจียค่อนข้างทุ้มต่ำ เหมือนดั่งเสียงระฆัง นุ่มนวลเป็นยิ่งนัก
ธรรมที่เขาบรรยายในวันนี้คือเจ็ดพระสูตรแห่งต้นไม้สวรรค์ ค่อนข้างเข้าใจยาก เสียงที่ราบเรียบไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ดังสะท้อนไปมาในตำหนักแสดงธรรม ช่วยให้รู้สึกง่วงนอนได้ดีทีเดียว
สมณะหลายสิบรูปที่นั่งอยู่บนอาสนะนั่งฟังอย่างสงบ ท่าทีดูตั้งใจเป็นอย่างมาก
สมณะหนุ่มที่สภาวะยังไม่สูงพอต้องแอบหยิกต้นขาของตัวเอง ถึงจะสามารถขับไล่ความรู้สึกง่วงนอนไปได้
แต่เจ้าล่าเยวี่ยกลับฟังอย่างตั้งใจ ไม่เหม่อลอยวอกแวกแม้เพียงครู่ ม่านตาเปล่งประกายขึ้นเรื่อยๆ สีดำและสีขาวในดวงตายิ่งดูชัดเจน สายตาดูมีชีวิตชีวา
หลัง
