ชามหนึ่งเดินเข้ามา เมื่อเห็นอินซานก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมากเช่นเดียวกัน
เพียงแต่นางไม่เหมือนกับหลิ่วสือซุ่ย ความยินดีของนางค่อนข้างเบาบาง แต่ความระแวงค่อนข้างมาก นางไม่อยากให้วันเวลาอันสงบสุขภายในสวนผักต้องเกิดการเปลี่ยนแปลง
อินซานมองดูชามที่อยู่ในมือของนาง พบว่านั่นคือผักรวมดอง สีของผักกาดหอมต้นและหัวไชเท้าแดงผสมผสานจนดูสวยงาม กลิ่นเปรี้ยวจางๆ โชยออกมา จึงยิ่งรู้สึกพอใจ กล่าวว่า “ดื่มสุราแล้วกินข้าวสักชามก็ได้นะ”
เสี่ยวเหอยิ้มเล็กน้อยพลางคารวะ เอาผักดองวางบนโต๊ะ จากนั้นเข้าไปในครัวหยิบชามกับตะเกียบมาชุดหนึ่ง ตักข้าวจนเต็มชาม
อินซานยกสุราขึ้นมาจิบไปคำหนึ่ง พบว่าเป็นสุราธรรมดา รสชาติค่อนข้างจาง แต่ก็มิได้สนใจอะไร ก่อนจะยกขึ้นมาดื่มไปจนหมดชาม
หลิ่วสือซุ่ยรีบรินสุราให้เขาจนเต็ม
อินซานเองก็มิได้กินกับข้าว หากแต่ยกสุราขึ้นมาซดจนหมดชาม ที่น่าสนใจก็คือนี่เป็นวิธีการดื่มที่ดูองอาจผ่าเผยอย่างมาก แต่พอเขาดื่มไปแล้วมันกลับดูเป็นธรรมชาติ
ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในคุกสะกดมารเมื่อหลายปีก่อน จักรพรรดิแห่งหมิงสังหารชางหลงและตายไป ในคืนนั้นเขาเป่าขลุ่ยออกมาเพลงหนึ่งพร้อมทั้งดื่มสุรา วันนี้เขา
