เยวี่ยพ่ายแพ้ให้แก่จัวหรูซุ่ย นางก็เก็บตัวอยู่ที่นี่มาโดยตลอด
สำหรับผู้บำเพ็ญพรตหลายๆ คนแล้ว การเก็บตัวนั้นเป็นเรื่องที่ศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างมาก ตอนที่จัวหรูซุ่ยตัวอยู่บนยอดเขาเทียนกวงในครั้งนั้นก็ไม่มีใครกล้าไปรบกวนเขาแม้แต่คนเดียว
อาจจะเป็นเพราะในอดีตเก็บตัวมาหลายครั้ง จิ๋งจิ่วจึงมิได้คิดเช่นนี้ อีกทั้งยังเคยกล่าวกับเจ้าล่าเยวี่ยและคนอื่นๆ ด้วย ดังนั้น เวลาคนบนยอดเขาเสินม่อเก็บตัว พวกเขายังคงติดต่อกับโลกภายนอกอยู่ ในเวลาที่รู้สึกเบื่อก็ยังออกมาฟังเพลงจากยอดเขาชิงหรงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
เมื่อรับรู้ได้ถึงการมาของเขา ประตูหินก็ค่อยๆ เปิดออก เศษฝุ่นฟุ้งกระจาย เจ้าล่าเยวี่ยเดินออกมา
ไม่เจอกันนานหลายปี เป็นอย่างไรบ้าง?
จิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยมิได้ถามคำถามเหล่านี้ พวกเขาเพียงแต่มองดูอีกฝ่าย
เจ้าล่าเยวี่ยคิดในใจ กู้ชิงบอกว่าเจ้าบรรลุสู่คเนจรระดับกลางแล้ว เหตุใดถึงยังสะพายกระบี่เหล็กเอาไว้ข้างหลังอีก?
จิ๋งจิ่วพบว่าสภาวะคเนจรระดับต้นของนางตอนนี้สมบูรณ์แล้ว แล้วก็มีทีท่าว่าจะบรรลุสภาวะได้ จึงรู้สึกค่อนข้างพอใจ แต่เมื่อเห็นสภาพของนางก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจขึ้นมาเล็กน้อย
ผมสั้นของเจ้าล่าเยวี่ยได้ยาวลงมาถึงบ่า
