กขึ้นเรื่อยๆ
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เรื่องบางเรื่อง ความจริงข้าลืมไปแล้ว”
เจ้าล่าเยวี่ยคิดในใจ นี่จะเล่าให้ฟังแล้วอย่างนั้นหรือ?
นางกล่าวอย่างไม่สบายใจว่า “ตื่นเต้นนิดหน่อย”
เดินอยู่บนยอดเขากระบี่ ท่องเที่ยวไปบนโลกมนุษย์ สังหารเหล่าปีศาจ ถูกปู้เหล่าหลินลอบสังหาร แล้วก็ลอบสังหารลั่วไหวหนาน
ไม่ว่าจะพบเจอกับเรื่องใด นางไม่เคยตื่นเต้นมาก่อน
แต่วันนี้พอจิ๋งจิ่วจะเล่าเรื่องราวในอดีต นางกลับตื่นเต้นขึ้นมา
ต้องทำอย่างไรจึงจะขจัดความตื่นเต้นนี้ไปได้?
เจ้าล่าเยวี่ยหยิบเอาหวีเล่มหนึ่งออกมาจากในแขนเสื้อส่งให้จิ๋งจิ่ว จากนั้นหมุนตัวกลับไป
แบบนี้ก็จะได้ไม่ต้องสบตาเขาตรงๆ
จิ๋งจิ่วใช้มือขวารับเอาหวีมา จากนั้นเริ่มหวีผมให้นาง
หวีสีคล้ำค่อยๆ ไล้ไปบนเส้นผมสีดำ ดูมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาด
“ไท่ผิงเอาหวีไม้จันทราเล่มนี้กลับมาจากดินแดนหมิง แล้วมอบมันให้ข้า”
จิ๋งจิ่วรับรู้ได้ว่าร่างกายของเจ้าล่าเยวี่ยแข็งทื่ออย่างเห็นได้ชัด
“ที่ข้าสามารถหาตัวจักรพรรดิแห่งหมิงได้ในคุกสะกดมาร ก็เป็นเพราะไท่ผิงเช่นเดียวกัน
เขาเล่าเรื่องในช่วงหลายปีนี้ออกมาอย่างละเอียด
หลังกู้ชิงกลับมาชิงซานก็เคยเล่าให้ฟังบ้างแล้ว แต่รายละเอียดที่เกิดขึ้น
