ง
รอบๆ จังหวัดอวี้จวิ้นมีภูเขามากมาย ยอดเขาสูงชัน ป่าไม้หนาทึบ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีรอยแตกของเส้นปราณแผ่นดินอีกเป็นจำนวนมาก แอบซ่อนปีศาจและยอดฝีมือของพรรคมารเอาไว้มากมาย แล้วก็อาจจะมีปีศาจที่หลงเหลือมาจากอดีตกาลด้วย
ปีศาจเหล่านี้ย่อมไม่ร้ายกาจเท่ากิเลน แต่หากมีจำนวนมากก็น่ากลัวเหมือนกัน
พลังเซียนโปรยปรายลงไปยังโลกมนุษย์เหมือนดั่งหยาดฝน ภายในหมู่เขาเกิดความเคลื่อนไหวเป็นจำนวนมาก พลังที่แข็งแกร่งอย่างน้อยหลายร้อยสายค่อยๆ โผล่ขึ้นมา ปีศาจและเหล่าผู้บำเพ็ญพรตวิถีมารมองขึ้นมาบนท้องฟ้า ถึงแม้จะรู้ว่าเมฆกระบี่ที่ลอยอยู่ในท้องฟ้านั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน แต่พวกมันก็ยังอดเกิดความละโมบและความหิวกระหายขึ้นมาไม่ได้
หลิ่วฉือรู้ว่ากิเลนฉีหลินที่อยู่ด้านหลังกำลังมองมาทางนี้อยู่ เขาจึงยื่นมือไปผนึกมือซ้ายของจิ๋งจิ่วเอาไว้อีกครั้ง จากนั้นกระทืบเท้าลงไป เมฆกระบี่กระจายตัว จากนั้นก้มมองลงไปยังพื้นเบื้องล่าง
สายตาเขากวาดมองไปยังหมู่เขาด้านล่าง เป็นเหมือนดั่งกระบี่ยักษ์ที่แฝงเอาไว้ด้วยแรงกดดันอันมหาศาล จากนั้นส่งเสียงอืมออกมาเสียงหนึ่ง
เสียงอืมนี้เย็นชา โหดเหี้ยม ดูแคลน ลากเสียงยาวเล็กน้อย สุดท้ายตวัดหางเสียงขึ
