กลับไม่ได้ต่างอะไรกับภาพที่เกิดขึ้นจริงๆ ตรงหน้า
นักพรตไป๋ไม่จำเป็นต้องถามชิงเหนี่ยวว่าเกิดอะไรขึ้นในดินแดนแห่งความฝัน
ขอเพียงนางยินดี นางสามารถตรวจดูโลกนั้นว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้ทุกเมื่อ
ชิงเหนี่ยวไม่มีทางที่จะปิดบังเรื่องใดๆ กับนางได้
นักพรตไป๋ไม่ได้ดูผู้แสวงมรรคาคนอื่น นางดูเพียงแค่จิ๋งจิ่วและชิงเหนี่ยว
นางมองดูทารกในพระราชวังแคว้นฉู่ผู้นั้นถือกำเนิดออกมาโดยไม่ร้องไห้ มองดูเขาลุกขึ้นยืน มองดูฟ้ามองดูดิน มองดูเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ บำเพ็ญเพียรไม่สนใจเรื่องทางโลก
มั่วกงเข้ามาในวัง จิ๋งจิ่วลงมือเป็นครั้งแรก
“เร็วมาก” นักพรตไป๋พูดพึมพำกับตัวเอง “แต่ยังเร็วไม่พอ”
ภาพเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มาถึงช่วงสุดท้าย
ในเขาปู้โจว ใบไม้สีแดงทั่วทั้งภูเขาเหมือนเปลวเพลิง บันไดหินเป็นเหมือนเข็มขัดหยก ฮ่องเต้แคว้นฉินเดินขึ้นไปบนบันได
ยอดฝีมือของแคว้นฉินจำนวนหลายสิบคนถูกฟันจนกลายเป็นชิ้นเนื้อ ฮ่องเต้แคว้นฉินได้รับบาดเจ็บสาหัส มือของจิ๋งจิ่วยังคงอยู่บนด้านกระบี่
ในตอนนั้นชิงเหนี่ยวมองดูภูเขา มองดูใบไม้สีแดง มองดูฮ่องเต้แคว้นฉิน คล้ายตั้งใจ แล้วก็คล้ายไม่ตั้งใจ จึงพลาดภาพเหตุการณ์สำคัญๆ บางอย่างไป
