ตอนนี้ภาพเหตุการณ์เหล่านี้ล้วนแต่ปรากฏขึ้นในดวงตาของนักพรตไป๋
“เร็วพอแล้ว” นางกล่าว
ภายในส่วนลึกของถ้ำค่อยๆ มีดวงตาอสูรขนาดใหญ่ประมาณจานหยกปรากฏขึ้นมา ดูดุร้ายเย็นชา เต็มไปด้วยจิตสังหาร
“เจ้าไปก่อความวุ่นวายในคุกสะกดมาร ชางหลงต้องมาตายเพราะเจ้า ผ่านไปไม่กี่ปีเจ้ายังมาเอาของวิเศษของจงโจวของข้าอีก...”
นักพรตไป๋มองดูจิ๋งจิ่วที่กำลังเหยียบอากาศทะยานออกไปภายในภาพ พลางกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “คิดว่าข้าจะลืมอย่างนั้นหรือ?”
…………………………………………………………………………
