็นเรื่องที่เหลวไหลเป็นอย่างมาก ก็เหมือนอย่างที่ฮ่องเต้แคว้นฉินกำลังครุ่นคิด
เทวทูตคือร่างจำแลงของกฎแห่งคันฉ่องฟ้ากระจ่าง เช่นนั้นจิ๋งจิ่วจะทำร้ายหรือว่าบดขยี้อีกฝ่ายได้อย่างไร?
“กฎเกณฑ์คือข้อบังคับที่โลกนี้ต้องกระทำตาม”
เสียงของเทวทูตยังคงเรียบเฉย
กฎเกณฑ์ที่จำเป็นต้องทำตามเหล่านั้นคือสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ แล้วก็ยิ่งไม่สามารถถูกลบล้างได้
อย่างเช่นต้นไม้ในฤดูใบไม้ผลิจะเป็นสีเชียว ตอนฤดูใบไม้ร่วงจะเป็นสีแดง จากนั้นร่วงหล่น เน่าเปื่อยกลายเป็นดิน
อย่างเช่นลำธารที่ต้องไหลลงข้างล่าง เมื่อเจอกับหน้าผาก็กลายเป็นน้ำตก จากนั้นรวมกันกลายเป็นบึงน้ำ
อย่างเช่นน้ำแข็งเกิดขึ้นมาจากน้ำ
อย่างเช่นสีเขียวเกิดขึ้นมาจากสีน้ำเงิน
เทวทูตกล่าวต่อว่า “พลังของข้าคือขีดจำกัดของโลกนี้ ซึ่งนี่ก็คือกฎ”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ตอนนั้นมั่วกงสัมผัสได้ถึงขีดจำกัด ดังนั้นจึงได้พบทัณฑ์สวรรค์”
“ถูกต้อง เขารู้ว่าตัวเองไม่สามารถก้าวข้ามไปได้ ดังนั้นจึงเลือกที่จะล้มเลิกความคิด”
เทวทูตกล่าวว่า “ในโลกนี้ไม่มีพลังใดจะสามารถก้าวข้ามข้าไปได้ เพราะตัวข้าก็คือขีดจำกัดเส้นนั้น”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ดังนั้นเขาถึงไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับโลกที่อยู่เหนือเส้นนั้นเลย”
“เจ้าเป็นบ้าอะไรกันแน่?”
ฮ่องเต้แคว้นฉินมิอาจทนฟังต่อไปได้อีก เขาหอบหายใจพลางกล่าวว่า “หากเขาสามารถถูกเอาชนะได้ แล้วพวกเรายังจะต้องแย่งชิงสิทธิ์ในการถามกระถางสัมฤทธิ์อย่างยากลำบ
