ามจำนวนนับไม่ถ้วน เปล่งอานุภาพอันน่าหวาดกลัว
สายฟ้าส่องสว่างท้องฟ้า ก่อนจะหายไปในทันที
ลำแสงกระบี่สายนั้นยังคงพุ่งขึ้นไป
รอบด้านของลำแสงกระบี่คล้ายมีเงาร่างจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นมา แต่ความจริงล้วนแต่เป็นคนคนหนึ่ง
……
……
ภายในโลกของคันฉ่องฟ้ากระจ่างมีปรากฏการณ์แปลกๆ จำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นมา
ความเคลื่อนไหวตรงภูเขาปู้โจวได้ดึงดูดสายตาจำนวนนับไม่ถ้วนเอาไว้
ภายในเรือนอ๋องแห่งหนึ่งที่อยู่ในจังหวัดเหอเจียน อ๋องวัยกลางคนผู้นั้นมองดูเศษหินเศษทรายที่ปลิวว่อนอยู่บนท้องฟ้า ใบหน้าขาวซีด หวาดกลัวจนถึงขีดสุด
ภายในภูเขาแห่งหนึ่งทางทิศใต้ คุณชายใหญ่ตระกูลจางที่แก่ชรามองดูดอกไม้ที่จู่ๆ ก็เบ่งบานขึ้นมาในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง จากนั้นมองดูลำแสงกระบี่ที่อยู่ในท้องฟ้าสายนั้น ทันใดนั้นเขาพลันคาดเดาอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงคุกเข่าลงไปกับพื้นอย่างเชื่องช้า โขกศีรษะไปสามครั้ง จากนั้นชูแขนทั้งสองข้างขึ้นมาพลางใช้เสียงที่แก่ชราตะโกนว่า “ฝ่าบาททรงยิ่งใหญ่เกรียงไกร! ฆ่าพวกมันเลยพะยะค่ะ!”
ในส่วนลึกของมหาสมุทร กองเรือทั้งหมดรีบแล่นกลับมายังที่จอดเรือบนเกาะ เหอจานอยู่บนทะเลเพียงคนเดียว เขารับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ของกฎเกณฑ์ธรรมชาติ จึงก้มหน้ามิได้พูดอะไร
นกชิงเหนี่ยวยังคงอยู่บนกิ่งไม้ มองดูเมฆครึ้มที่เกี่ยวกระหวัดกับสายฟ้าและลำแสงกระบี่ที่ไม่ยอมเหลียวหน้ากลับมาสายนั้น ภายในใจรู้สึกเป็นกังวล มันกังวลว