ะจายไปตามสายลมคล้ายหมอกควัน
ภายในควัน เทวทูตมองดูจิ๋งจิ่วอย่างเงียบๆ ไม่ได้รู้สึกสงสาร และไม่ได้รู้สึกเห็นใจ
ต่อให้วิถีกระบี่จะแข็งแกร่งแค่ไหน เมื่ออยู่ต่อหน้ากฎเกณฑ์ก็ล้วนแต่ไร้ความหมาย
จิ๋งจิ่วยังคงสงบนิ่ง เขาทิ้งด้ามกระบี่ที่ยังหลงเหลืออยู่ในมือ สืบเท้าก้าวไปข้างหน้า ก่อนจะเดินเข้าไปในควัน
ในที่สุดสีหน้าของเทวทูตก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ในม่านตาที่ไร้ความรู้สึกนั้นพลันมีแววตาที่รู้สึกเหลือเชื่อปรากฏขึ้นมา
ฉัวะๆๆ เสียวกระบี่ที่แหลมคมอย่างมากจำนวนนับไม่ถ้วนดังขึ้นมาภายในวัด จากนั้นก็กระจายตัวออกไปทั่วทั้งภูเขาปู้โจวอย่างรวดเร็ว จากนั้นเข้าไปในหูของทุกคน
เสียงตู้มดังสนั่น!
วัดเล็กๆ แห่งนั้นกลายเป็นเศษซากชิ้นเล็กชิ้นน้อยแตกกระจายออกไป
ฮ่องเต้แคว้นฉินเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด ล้มลงไปนอนกับพื้นอย่างเจ็บปวด สลบสไลไม่ได้สติ ไม่รู้เป็นหรือตาย
แสงอาทิตย์ส่องลงมาบนยอดเขา จิ๋งจิ๋วและเทวทูตหายไปแล้ว
……
……
น้ำตกที่อยู่บนภูเขาพลันไหลย้อนกลับ น้ำในลำธารยกตัวสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ใบไม้สีแดงบนภูเขาค่อยๆ กลายเป็นสีเขียว
พื้นน้ำแข็งที่หนาวเหน็บพลันเดือดพล่านขึ้นมา เกิดเป็นไอน้ำจำนวนไม่ถ้วน
บนทะเลเกิดลมแรง ผิวน้ำกลับราบเรียบเหมือนกระจก
เมฆจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวอยู่ด้านบนภูเขาปู้โจว กลายเป็นก้อนเมฆสีดำ บดบังพระอาทิตย์
บนท้องฟ้าที่มืดสลัวพลันมีลำแสงกระบี่ที่ตรงดิ่งสายหนึ่งปรากฏขึ้นมา
เสียงฟ้ากู่ก้องคำร
