สำนักขอรับ”
เหอจานลืมตาขึ้นมา ค่อยๆ กวาดตามองไปบนใบหน้าของเหล่าลูกน้อง
หากบอกว่าพ่อค้าแคว้นฉีคิดอยากจะติดสินบนขุนนางในราชสำนัก ขันทีที่อยู่ในหน่วยสืบสวนและจับกุมเหล่านี้ย่อมต้องเป็นคนที่พ่อค้าเหล่านั้นให้ความสำคัญ เกรงว่าคงจะถูกเลี้ยงจนอ้วนแล้ว
ไม่มีใครกล้าเงยหน้าสบตาเหอจาน เจ้าหน้าที่ที่กล่าวรายงานอยู่ผู้นั้นฝืนสะกดความกลัวในจิตใจ กล่าวด้วยสีหน้าขาวซีดว่า “ขอใต้เท้าได้โปรดสั่งการด้วย”
“คลองเสียวซานไม่หายไปไหน ดังนั้นเงินของพ่อค้าแคว้นฉี พวกเจ้าจะรับมาก็ได้”
เหอจานกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “แต่พวกเขาก็ต้องรีบส่งของที่ข้าต้องการมาเช่นกัน ต้องการเงินเท่าไรข้าให้ได้ แต่ถ้าพวกเขาไม่สามารถส่งของบนเรือสินค้ามาได้ อย่างนั้นก็ปล่อยข่าวออกไปว่าพ่อค้าแคว้นฉีดูแคลนตัวแทนของราชสำนักเรา จากนั้น…ก็ให้หลานอวี่ขึ้นฝั่งแล้วกัน”
เหล่าเจ้าหน้าที่ในหน่วยสืบสวนและจับกุมรู้สึกว่าอากาศภายในจวนแปรเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือก — พ่อค้าแคว้นฉีสามารถถูกกซื้อตัวได้ แล้วก็สามารถสังหารเพื่อข่มขู่ได้ ใครๆ ต่างก็รู้ว่าความอดทนของเหอกงกงนั้นมีไม่มาก ซื้อตัวไม่สำเร็จก็จะฆ่าคน แต่วันนี้จิตสังหารของเขาดูรุนแรงกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด
เรื่องที่พ่อค้าแคว้นฉีลบหลู่ตัวแทนราชสำนักแคว้นจ้าวย่อมเป็นเรื่องที่ไม่มีอยู่จริง แต่หลานอวี่กลับเป็นเทพสังหารที่มีอยู่จริง — ไม่ว่าจะเป็นแคว้นฉีหรือว่าแคว้นจ้าว หรือกระทั่งเจ้าหน้าที่ในหน่วยสื
