ถพูดกล่อมให้มั่วกงลงมือได้ วันนี้นับเป็นโอกาสที่ดีมากจริงๆ ต่อให้ฝ่าบาทจะทรงมีสติปัญญาที่ลึกซึ้งเพียงใดแอบซ่อนอยู่ พระองค์ก็ไม่มีทางที่จะต้านทานพายุหิมะครั้งนี้ได้ แต่เหตุใดตัวเขาถึงได้รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ?
สายตาเขามองทะลุพายุหิมะและกำแพงวังเข้าไป คล้ายว่ามองภาพมั่วกงที่กำลังยืนอยู่บนพื้นหิมะ รับรู้ได้ว่าตรงนั้นมีเรื่องที่สำคัญมากเรื่องหนึ่งกำลังเกิดขึ้น
มั่วกงยืนอยู่ในพายุหิมะ แล้วก็มีหลายคนที่ยืนอยู่ในพายุหิมะเช่นเดียวกัน
อย่างเช่นชาวบ้านและบัณฑิตที่มารวมตัวกันอยู่ด้านนอกวังยืนตะโกนร้องไห้อยู่ท่ามกลางพายุหิมะ ขอร้องฝ่าบาทให้ทรงรับรองความปลอดภัยของรัฐทายาท เพื่อไม่ให้แคว้นฉู่ต้องไปตกอยู่ในไฟสงครามที่น่ากลัว อย่างเช่นทหารม้าที่เตรียมพร้อมอยู่ในถนนเล็กๆ เหล่านั้น อย่างเช่นยอดฝีมือของชางโจวที่เตรียมจะบุกเข้าไปในวัง ในสถานที่ที่อยู่ห่างออกมาจากตำหนักไม่ไกล ขันทีสองสามคนที่ตอนตัวเองเพื่อเข้ามาในวังเมื่อสิบปีก่อนต่างอาศัยพายุหิมะอำพรางกาย ค่อยๆ คืบเข้าไปใกล้ นอกจากถงเหยียนและตัวพวกเขาแล้ว ก็ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาคือนักรบที่ชางโจวส่งเข้ามาในวัง
เรื่องราวและผู้คนที่อยู่ในเมืองหลวงของแคว้นฉู่ในวันนี้ก็เหมือนกับรอยเท้าที่นกชิงเหยี่ยวจงใจทิ้งเอาไว้ในพื้นหิมะ ตะวันออกที่หนึ่ง ตะวันตกที่หนึ่ง ดูแล้วไม่มีความเกี่ยวข้องกัน แต่ความจริงแล้วมันกลับมีความสัมพันธ์ที่เหนียวแน่นและมหัศจรรย์อย่างมากอย
