ี้ เช่นนั้นย่อมต้องเริ่มลืมเลือนเรื่องในโลกก่อนหน้า
จิ๋งจิ่วรู้ดีว่านี่เป็นเพราะเหตุใด จึงรู้ว่ามิใช่ปัญหาใหญ่อะไร แต่กลับไม่รู้ว่าหลังจากนี้เขาจะทำอย่างไร
หลิ่วสือซุ่ยตบไหล่เขาพลางกล่าวว่า “ไม่ต้องกลัว ข้าไม่มีทางทิ้งท่านหรอก”
จิ๋งจิ่วเลิกคิ้ว ไม่ได้กล่าวกระไร
หลิ่วสือซุ่ยเดินออกไปด้านนอกตำหนัก มองไปรอบด้านอย่างระมัดระวัง เหมือนกับเมื่อสามปีก่อน
……
……
การแสวงมรรคาปีที่ยี่สิบ
แผ่นดินเพิ่งจะสงบ
ความวุ่นวายกำลังจะเกิดขึ้น
ความวุ่นวายภายในแคว้นฉินสงบลง กฎหมายเข้มงวด การลงโทษและการให้รางวัลแบ่งแยกชัดเจน ประเทศค่อยๆ รุ่งเรือง
เพียงแต่องค์หญิงที่ถูกขังไว้องค์นั้นไม่มีใครได้เห็นนางอีก หลายคนสงสัยว่านางตายไปแล้ว
ถัดจากกษัตริย์เลอะเลือนพระองค์นั้น ในที่สุดแคว้นจ้าวก็มีฮ่องเต้ที่ยอดเยี่ยมเสียที
ฮ่องเต้หนุ่มปกครองบ้านเมืองได้อย่างยอดเยี่ยม ไม่ยอมอ่อนข้อให้แก่แคว้นฉินแม้แต่ก้าวเดียว รุกคืบเข้าไปในแคว้นฉีทีละน้อย สิ่งเดียวที่น่าเป็นห่วงก็คือสุขภาพของเขาที่ไม่ค่อยดีมาโดยตลอด
แคว้นฉีมีอาณาเขตกว้างใหญ่ ประชากรมหาศาล การค้ารุ่งเรือง ประชาชนมีความสุข เพียงแต่เป็นเพราะขุนนางไร้ความสามารถ สุดท้ายจึงได้แต่ต้องอยู่ใต้เงาแคว้นจ้าว
โดยเฉพาะเหอกงกงผู้นั้น โหดร้ายป่าเถื่อน รีดนาทาเร้น กระทั่งพ่อค้าที่ใจกว้างที่สุดก็ยังไม่อาจทนรับได้
กลุ่มการค้าใหญ่ๆ จ้างนักฆ่ามาสังหารเขา แต่กลับไม่สำเร็จ
แคว้นหลัวถูกทำลาย ย
