ป
มองดูแผ่นหลังองครักษ์ผู้นั้น คิดถึงบทสนทนาในกระท่อมกับมหาบัณฑิตในปีนั้น มั่วกงคล้ายกำลังครุ่นคิดอะไร
ถงเหยียนกล่าวกับเขาว่า “รบกวนท่านแล้ว”
มั่วกงกล่าวอย่างมีความหมายลึกซึ้งว่า “คำพูดของพวกท่านน่าสนใจทีเดียว ถึงแม้ข้าจะฟังไม่ค่อยเข้าใจ แต่บางทีเช่นนี้ต่างหากถึงจะเรียกว่าน่าสนใจจริงๆ”
ถงเหยียนคิดไม่ถึงว่าบทสนทนาของตนเองกับจัวหรูซุ่ยจะถูกเขาที่กำลังชมหิมะอยู่บนภูเขาได้ยินเขา จึงตกใจเล็กน้อย แต่สีหน้ากลับไม่เปลี่ยนแปลง
……………………………………………………………
