รรยากาศภายในเรือนวันนี้ดูแปลกไป
……
……
คุณชายใหญ่ตระกูลจางไม่ได้ดื่มสุรา ไม่ได้เที่ยวหอนางโลม หากแต่นั่งอยู่ในห้องที่อยู่ในส่วนลึกของเรือนหลังใหญ่แห่งหนึ่งภายในเมืองหลวง
แสงแรกของวันปรากฏขึ้นมาเล็กน้อย อีกทั้งมีหน้าต่างกั้นอยู่อีกชั้นหนึ่ง ภายในห้องจึงดูค่อนข้างมืดสลัว มองเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน ได้ยินเพียงเสียงหายใจของคนสิบกว่าคน
คนที่อยู่ภายในห้องล้วนแต่เป็นขุนนางหนุ่มในราชสำนักที่ติดตามเพียงมหาบัณฑิต
ไม่ว่าจะเป็นคุณสมบัติหรือว่าตำแหน่ง คุณชายใหญ่ล้วนแต่ไม่มีสิทธิ์ที่จะนั่งอยู่ตรงหัวแถว แต่คนที่อยู่ภายในห้องไม่ได้ว่าอะไร อีกทั้งยังแสดงออกถึงความเคารพมากกว่าปกติ
หลังเรื่องในวันนี้สำเร็จ คุณชายใหญ่จะเป็นรัชทายาท
ตำแหน่งฮ่องเต้ยังสามารถนั่งได้ นับประสาอะไรกับหัวแถวล่ะ?
ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ยังไม่มีข่าวอะไรส่งมา บรรยากาศภายในห้องยิ่งกดดัน ทุกคนเหมือนนั่งอยู่บนพรมตะปู
ในที่สุดก็มีคนที่นั่งไม่ติด เขาลุกขึ้นเดินไปที่ริมหน้าต่าง กล่าวเสียงร้อนใจว่า “ต่อให้มือสังหารลงมือพลาด แล้วองครักษ์พวกนั้นล่ะ?”
ภายในเรือนหลายแห่งภายในเมืองหลวงของแคว้นฉู่ เหล่าขุนนางที่ทราบข่าวล่วงหน้าเหล่านั้นต่างตกอยู่ในอารมณ์วิตกกังวล ขุนนางบางคนใช้ข้ออ้างว่าป่วยไม่ไปเข้าร่วมการว่าราชการตอนเช้า ขุนนางบางคนอย่างเช่นหัวหน้ากรมพิธีการ ต่างมายืนรออยู่ด้านนอกวังด้วยสีหน้าเปล่งประกาย
……
……
แสงแดดยามเช้าเลื่อนจากพื้นของวังขึ้นมาบนห
