ก หลิ่วสือซุ่ยเองก็นิ่งเงียบ ก้มหน้าพันแผลบนร่างกายตนเองต่อ
นกชิงเหนี่ยวมองดูเด็กหนุ่มร่างผอมดำที่ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลผู้นั้น สายตาค่อนข้างสงสัย ในใจครุ่นคิดว่าทำไมสัญลักษณ์ที่ตนเองทำเอาไว้บนร่างกายของศิษย์นิกายเสวี่ยหมัวผู้นี่ถึงได้หายไปแล้ว?
เรื่องที่ฮ่องเต้ถูกลอบสังหาร ไม่ว่าจะปิดบังอย่างไร ข่าวก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
บรรยากาศภายในการว่าราชการช่วงเช้าแปรเปลี่ยนเป็นกดดันอย่างมาก มหาบัณฑิตจางสีหน้าคร่ำเคร่ง สายตากวาดมองดูลูกน้องที่ติดตามตัวเองเหล่านั้น ในสายตาคล้ายมีเสียงฟ้าคำรามที่พร้อมจะระเบิดออกมา สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นเดินเข้าไปในวังอย่างรวดเร็ว มาถึงหน้าตำหนัก กล่าวขอเข้าเฝ้าฝ่าบาทด้วยคำพูดจริงใจ
ประตูตำหนักค่อยๆ เปิดออก
มหาบัณฑิตจางมองดูเด็กหนุ่มตัวผอมดำผู้นั้น เมื่อคิดถึงคำพูดของหัวหน้าทหารหลวง จึงเกิดความรู้สึกไม่เข้าใจ ในใจครุ่นคิดว่าฝ่าบาทไปร่วมมือกับผู้บำเพ็ญพรตด้านนอกวังตั้งแต่เมื่อไหร่
ศพของมือสังหารและองครักษ์เหล่านั้นได้ถูกขนออกไปแล้ว บนพื้นเองก็ถูกน้ำสะอาดชะล้างไปหลายรอบ แต่ยังคงมีกลิ่นคาวเลือดจางๆ หลงเหลืออยู่
ไม่รู้ว่าแมลงวันบินมาจากไหน ส่งเสียงหึ่งๆ อย่างดีใจอยู่ท่ามกลางกลิ่นคาวเลือด
เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ แล้วคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่ก่อนหน้านี้ สีหน้าของมหาบัณฑิตยิ่งดูแย่กว่าเดิม
เขาเดินเข้าไปในตำหนัก มองดูฮ่องเต้หนุ่มที่นอนพิงอยู
