ื่นนิ้วมือออกไปแตะที่หว่างคิ้วของเขา
หลิ่วสือซุ่ยไม่กล้าหลบ นั่งอยู่นิ่งๆ การพันแผลก็หยุดลงด้วย
ภายในความว่างเปล่าที่อยู่ห่างไกลมีเสียงกระดิ่งที่ฟังดูไพเราะดังลอยมา มีเพียงจิ๋งจิ่วเท่านั้นที่ได้ยิน ผ่านไปไม่นานเขาก็ดึงนิ้วกลับมา คิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย
หลิ่วสือซุ่ยรู้ว่าการที่คุณชายแสดงสีหน้านั้นหมายถึงมีเรื่องใหญ่ จึงอดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ กล่าวว่า “ทำไมหรือขอรับ?”
“ไม่มีอะไร”
จิ๋งจิ่วรับรู้ได้ถึงสัญลักษณ์อันหนึ่งที่อยู่ในส่วนลึกของร่างกายของหลิ่วสือซุ่ย
ตอนนี้อยู่ในดินแดนแห่งความฝัน ร่างกายของทุกคนล้วนแต่คือดวงจิต ใครกันที่สามารถทำสัญลักษณ์เอาไว้บนดวงจิตของ หลิ่วสือซุ่ยได้ อีกทั้งยังไม่ถูกเขาพบเห็นด้วย?
สภาวะของวิชาเสวี่ยหมัวของหลิ่วสือซุ่ยในเวลานี้นั้นสูงส่งเป็นอย่างมาก ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญพรตธรรมดาทั่วไปไม่มีทางทำได้เลย
ไม่นานเขาก็คิดขึ้นมาได้ นี่น่าจะเป็นฝีมือของดวงจิตคันฉ่องฟ้ากระจ่าง จึงโบกมือลบรอยประทับนี้ไป ไม่ได้กล่าวอะไรกับ หลิ่วสือซุ่ย หลังจักรพรรดิแห่งหมิงตายไป ไม่ว่าจะเป็นบนฟ้าใต้ดิน จะเป็นโลกแห่งความเป็นจริงหรือว่าในดินแดนแห่งความฝัน เขาล้วนแต่เป็นคนที่มีความรู้และความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับดวงจิตมากที่สุด กระทั่งศิษย์พี่ก็ไม่อาจเทียบเขาได้ แล้วนับประสาอะไรกับดวงจิตคันฉ่องดวงหนึ่ง
ในเวลานี้เอง นกชิงเหนี่ยวตัวนั้นบินกลับมายังวังของแคว้นฉู่ เกาะลงบนกิ่งไม้
จิ๋งจิ่วไม่ได้พูดอะไรอี
