ๆ ตอนอยู่ด้านนอกก็คงจะมีสำนักต่างๆ กรูกันเข้ามาร้องขอรับเจ้าเป็นศิษย์นานแล้ว ไหนเลยจะเป็นเหมือนอย่างตอนนี้ได้”
รอยยิ้มบนใบหน้าเจียงรุ่ยค่อยๆ หายไป เพราะคำพูดของคนชุดดำแทงใจเขา เพราะชื่อของเหอจานชื่อนี้
บนถนนพลันมีลมพัดขึ้นมา ใบไม้สีเขียวถูกพัดร่วงตกลงมา คล้ายถูกลูกธนูยิงจนทะลุ ทิ้งรอยกระดำกระด่างไว้บนกำแพง
เจียงรุ่ยกระแทกไปบนกำแพง ตรงหน้าอกเต็มไปด้วยรอยกระบี่ เลือดสดๆ สาดกระจาย คล้ายกับถูกลงโทษด้วยการแล่เนื้อเถือหนังอย่างไรอย่างนั้น
เมื่อเห็นคนชุดดำที่เดินเข้ามาหาตนเอง บนใบหน้าที่ขาวซีดของเขาเผยให้เห็นความรู้สึกโกรธแค้นและความรู้สึกสิ้นหวัง ที่สิ้นหวังนั้นเป็นเพราะรู้สึกได้ถึงความตาย หรือพูดอีกอย่างคือการจากไป ที่รู้สึกโกรธนั้นเป็นเพราะเขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่เป็นผู้แสวงมรรคาเหมือนกัน อีกทั้งที่นี่ก็ไม่มีอาจารย์ ไม่มียาวิเศษ แล้วเหตุใดคนผู้นี้ถึงได้แข็งแกร่งมากกว่าตนขนาดนี้?
ทันใดนั้นพลันมีเงาที่เหมือนภูตผีเงาหนึ่งปรากฏขึ้นมา ม้วนเอาใบไม้สีเขียวที่เพิ่งจะหยุดนิ่งเหล่านั้นพุ่งโจมตีเข้าใส่คนชุดดำ
คนชุดดำมองดูการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาดและรวดเร็วเช่นนี้ สายตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย มือขวาร่ายเคล็ดกระบี่ เกิดเป็นลำแสงกระบี่ที่สว่างและสวยงามสายหนึ่ง
เสียงเสียดสีดังขึ้นเบาๆ แสงกระบี่กลับเข้าไปในร่างกายเขา เงาที่เป็นเหมือนภูติผีสายนั้นเองก็กลับเข้าไปในเงามืดด้านหลังกำแพงเช่นกัน
คนชุดด
