ี่อื่นเสียหน่อย เจ้าจะไปกับข้าหรือเปล่า?”
นางพูดกับหญิงสาวจากสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย
หญิงสาวจากสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยตกใจเล็กน้อย กล่าวว่า “เจ้าไม่ดูต่อแล้วหรือ?”
เซ่อเซ่อกล่าวว่า “ช่วงตรงกลางมีอะไรน่าดู เอาไว้เจ้าพวกนั้นโตขึ้นอีกหน่อย นั่นต่างหากถึงจะน่าดู”
ในโลกแห่งความเป็นจริง คำว่าเติบโตภายในคืนเดียวนั้นเป็นแค่เพียงการเปรียบเปรย แต่ในงานชุมนุมแสวงมรรคามันกลับเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง
หลังจากนั้นห้าวัน เซ่อเซ่อและหญิงสาวจากสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยก็กลับมาจากหุบเขาหานสือด้วยเนื้อตัวที่หอมฟุ้ง ผู้แสวงมรรคาที่อยู่ในดินแดนแห่งความฝันเหล่านั้นอายุสิบห้าปีแล้ว
ไม่ว่าจะอยู่ในโลกไหน อายุสิบห้าปีก็พอจะถือได้ว่าเป็นผู้ใหญ่
เมื่อเติบโตแล้วก็ต้องเจอกับปัญหามากมาย แล้วก็ต้องเผชิญหน้ากับความตาย
ด้วยความพยายามในช่วงหลายปีนี้ ถงเหยียนได้สืบพบเบาะแสของผู้แสวงมรรคาสิบกว่าคน เขาไม่ได้ลงมือทำอะไร เพียงแต่แอบสังเกตดูพวกเขาเติบโตอย่างเงียบๆ มีเพียงแค่เมื่อถึงจุดสำคัญบางอย่าง เขาถึงจะลงมือช่วยเหลือ หรือไม่ก็โจมตี หรือกระทั่งสังหาร
แต่ในฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ได้มีเรื่องราวแปลกๆ บางอย่างเกิดขึ้น เขาไม่ได้ลงมือ แต่กลับมีผู้แสวงมรรคาสามสี่คนตายไปอย่างแปลกประหลาด
เมื่อดูจากสิ่งที่ลูกน้องตัวเองสืบมาได้ คนที่ลงมือสังหารนั้นไม่ได้สังกัดอยู่กลุ่มไหน ทุกครั้งจะลงมือเพียงลำพัง
ผู้แสวงมรรคาทั้งยี่สิบหกคนล้วนแต่เป็นผู้บำเพ็ญพ