พี่ชายหรือพี่สาวแปดคนก่อนหน้าล้วนแต่ตายไปตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา
ฮองเฮาคลอดเขาออกมาอย่างยากลำบาก ก่อนจะตายไปหลังคลอดเขาออกมา
พูดอีกอย่างก็คือเขาเป็นผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของแคว้นฉู่
ตามหลักแล้ว ฮ่องเต้ควรจะมองเด็กคนนี้เป็นเหมือนแก้วตาดวงใจถึงจะถูก
แต่ฮ่องเต้แคว้นฉู่มิใช่ฮ่องเต้ปกติธรรมดาทั่วไป
ฮ่องเต้แคว้นฉู่ทรงประพันธ์บทกลอนได้ไพเราะ รูปภาพเองก็วาดได้งดงามยิ่ง กิริยาท่าทางและความสามารถล้วนเป็นเลิศ พระองค์ทรงรักฮองเฮาเป็นอย่างมาก พระองค์ทรงปฏิเสธคำขอของเหล่าขุนนางที่ขอให้ตั้งฮองเฮาพระองค์ใหม่ขึ้นมา อีกทั้งยังไล่พระสนมในวังออกไปจนหมด ทุกวันนอกจากว่าราชการแล้ว เวลาส่วนใหญ่ล้วนแต่ใช้ไปกับการดื่มสุราดีดพิณร้องเพลง หวนคิดถึงภรรยาที่ตายจากไป
จิ๋งจิ่วมิได้รู้สึกหวั่นไหว เพราะว่ากลิ่นสุราและเสียงเพลงที่ลอยมาในยามค่ำคืนทุกวันทำให้เขาคิดถึงหนานว่างที่อยู่บนยอดเขาฝั่งตรงข้ามเมื่อในอดีต
ฮ่องเต้แคว้นฉู่มีใจปฏิพัทธ์ต่อผู้เป็นภรรยา ทำให้พระองค์มิได้รักใคร่บุตรชายที่ทำให้ภรรยาของตนต้องตายไปผู้นี้เท่าไร จึงมิยอมสนใจ เพียงแค่เลี้ยงดูให้เสื้อผ้าและอาหารเท่านั้น
แคว้นฉู่อยู่ทางภาคใต้ของแผ่นดิน ไม่ได้ร่ำรวยอะไรเท่าไร แล้วก็มิได้ยิ่งใหญ่อะไร อาณาจักรค่อนข้างอ่อนแอ
เมื่อเทียบกับแคว้นฉิน จ้าว ฉีซึ่งเป็นอาณาจักรที่แข็งแกร่งแล้ว แคว้นฉู่นั้นอ่อนแอจนกระทั่งมักจะถูกมองข้ามอยู่บ่อยครั้ง
จิ๋งจิ่วพึงพอใจสิ่งเหล่า
