นี้เป็นอย่างมาก กระทั่งรู้สึกว่ามันสมบูรณ์แบบ
หากบำเพ็ญเพียรต่อไปในวัง ใช้ชีวิตต่อไปแบบนี้ มันก็เป็นการยากที่จะเข้าใจสถานการณ์ในโลกภายนอก แต่เขามิได้สนใจ
ในอดีตตอนที่อยู่ชิงซาน เขาเองก็ไม่เคยสนใจเรื่องราวในโลกภายนอกมาก่อน
……
……
หนึ่งปีในความฝัน เท่ากับประมาณวันหนึ่งในโลกแห่งความเป็นจริง
ไข่มุกคืนสวรรค์ฉายภาพขึ้นไปบนท้องฟ้า ภาพเปลี่ยนไปด้วยความเร็วสูงจนทำให้เกิดเป็นเส้นเงาจำนวนนับไม่ถ้วน
ความสามารถในการมองเห็นของเหล่าผู้บำเพ็ญพรตเหนือกว่าคนธรรมดา พวกเขาถึงพอจะมองเห็นเนื้อหาที่อยู่ในภาพที่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงเหล่านั้น
บางครั้งภาพก็จะเคลื่อนไหวช้าลง คนที่อยู่ด้านนอกหุบเขามองเห็นเด็กบางคนกำลังเรียนรู้ที่จะพูด เด็กบางคนกำลังแสร้งทำเป็นน่ารัก เด็กบางคนกำลังครุ่นคิดคล้ายคนแก่
ผู้แสวงมรรคาทั้งยี่สิบหกคนอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่เหมือนกัน มีการเติบโตที่ไม่เหมือนกัน
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าในภาพที่เคลื่อนไหวช้าลงเหล่านั้นมักจะมีนกชิงเหนี่ยวปรากฏขึ้นมาตัวหนึ่ง บางทีก็อยู่บนกิ่งไม้ บางทีก็อยู่บนชายหลังคา
บางคนรู้สึกว่าดูไม่ชัด หรือไม่ก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรน่าสนใจ จึงออกจากงานชุมนุมไป
แต่หลายๆ คนกลับจ้องมองดูฉากแสงนั้น คล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่
ภาพที่เลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็วเหล่านั้นทำให้ผู้คนคิดถึงว่าชีวิตนั้นสั้นเพียงใด
ม้าขาวบินผ่านซอกหิน ประกายไฟจากสายฟ้าและหินเหล็กไฟ[1] ล้วนแต่พูดถึงหลักเหตุผล
